budowa owocnika

Owocniki zwykle mięsiste, zwłaszcza środkowa część kapelusza. Kapelusz przeważnie lejkowaty, brzeg w młodości podwinięty. Higrofaniczny lub nie. Blaszki cienkie, szeroko przyrośnięte do trzonu, u większości gatunków daleko zbiegające na trzon. Białe do szarobrązowych. Nigdy nie dają się oddzielić do kapelusza. Prawie nigdy nie rozgałęziają się. Trzon pełny lub pusty, bez pierścienia. Konsystencja miąższu w trzonie elastyczna, włóknista. Wysyp zarodników najczęściej biały, może też być kremowy lub różowy. Zarodniki nieamyloidalne, eliptyczne, gładkie.

występowanie

Rodzaj lejkówka obfituje w liczne, przeważnie trudne od odróżnienia gatunki grzybów saprotroficznych. Są to grzyby saprofityczne, wyrastające w lesie i poza lasami na terenach trawiastych, zazwyczaj jesienią, często w grupach lub kręgach.

wartość

Wśród lejkówek znajdują się grzyby jadalne, ale o niewielkiej wartości kulinarnej. W grupie białych lejkówek są gatunki niebezpiecznie trujące, o dużej zawartości muskaryny.

uwagi

Gatunki higrofaniczne są łatwe do pomylenia z przedstawicielami rodzaju Pseudoclitocybe. Gatunki nie higrofaniczne, o cjanofilnych zarodnikach są wyodrębnione w rodzaj gąsówka (Lepista).
Klucz oparty o podział zaprezentowany w
Michael, Hennig, Kreisel, 1979-84, Handbuch fur Pilzfreunde.

Kapelusz biały do kremowego lub silnie białawo oszroniony.

Kapelusz nie higrofaniczny, nieco oszroniony.

geotropa

catinus

Kapelusz nie higrofaniczny. Wyraźnie oszroniony.

phyllophila

pruinosa

candicans

tenuissima

tornata

Poza lasami.

rivulosa

augeana

Kapelusz żółtobrązowy, rudy lub rdzawobrązowy. Nie oszroniony.

Kapelusz nie higrofaniczny.

Podstawa trzonu bez sznurów grzybni.

gibba

kapelusz jasnoochrowy, matowy, wcześnie lejkowaty i zwykle z garbiem w centrum, zapach aromatyczny

space

costata

incilis

squamulosa

martiorum

Podstawa trzonu z drobnymi sznurami grzybni.

sinopica

paropsis

Kapelusz higrofaniczny.

Zapach słodkawy; bl. jasnomięsnoróżowe.

diatreta

Prawie bez zapachu; bl. białawe do żółtawych.

pinetorum

brumalis

agrestis

vermicularis

Kapelusz szary, szarobrązowy, umbra.

Kapelusz nie higrofaniczny

Trzon masywny, 12-50 mm średnicy.

alexandri

Lepista nebularis · lejkówka szarawa

gąsówka mglista
Clitocybe nebularis

Trzon smuklejszy. 5-15 mm średnicy.

clavipes

inornata

Kapelusz higrofaniczny. Nie oszroniony.

Zapach anyżu lub kumaryny. Zobacz też lejkówka zielonawa (Clitocybe odora)

fragrans

obsoleta

Zapach mąki lub zjełczały.

vibecina

langei

ditopa

Clitocybe phaeophthalma · lejkówka rzodkiewkowata

lejkówka pucharowata
Clitocybe hydrogramma
Czerwona Lista — R–rzadki - potencjalnie zagrożony wymarciem

Zapach nieprzyjemny, rzodkiewkowy lub gazu świetlnego.

fuligineipes

metachroa

metachroides

Bez zapachu. Blaszki szarobrązowe.

Blaszki krótko zbiegające lub szeroko przyrośnięte. Kapelusz z zagłębieniem. Smak gorzki.

fritilliformis

Blaszki daleko zbiegające. Kapelusz lejkowaty. Smak nie jest gorzki.

lituus

umbilicata

concava

Kapelusz szarozielony, niebieskozielony, rzadziej spłowiały kremowy. Ma wyjątkowo intensywny zapachu anyżu

odora


metachroa

jeśli zarodniki amyloidalne zobacz: