Sclerodermataceae

tęgoskórowate

uwagi

Tęgoskóry (Scleroderma) są co najmniej niejadalne. Podaje się, że mogą powodować zatrucia.
Scleroderma citrinum (tęgoskór cytrynowy)
przekrój, dojrzewająca gleba S. citrinum
Dwaj wyróżniający się przedstawiciele tego gatunku to: tworzący owocniki imitujące formą gwiazdosz (Geastrum) promieniak wilgociomierz (Astraeus hygrometricus) i tworzący niemal podziemne owocniki purchatnica piaskowa (Pisolithus arrhizus), ta na przekroju ujawnia osobliwą złożoną drobno komorowatą strukturę gleby.

space

Inne tęgoskóry (Scleroderma) mają często u podstawy korzeniopodobny gruby sznur grzybni zagłębiony w podłożu, ich owocniki są mniejsze, o cieńszym perydium (jedynie rzadki tęgoskór cebulowaty (Scleroderma cepa) ma grube perydium). Dla pewnego oznaczenia pozostałych gatunków konieczne jest sprawdzenie mikroskopowych cech zarodników.

Pisolithus arrhizus · purchatnica piaskowa

Czerwona Lista — R–rzadki - potencjalnie zagrożony wymarciem
Pisolithus arrhizus (purchatnica piaskowa)