grzyby.pl

Armillaria ostoyae (Romagn.) Herink

opieńka ciemna, opieńka pospolita, Honey Mushroom /en/
Armillaria obscura sensu auct.
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
Armillaria Armillaria Armillaria ArmillariaArmillariaopieńka północna (Armillaria borealis)opieńka żółtawa (Armillaria lutea)
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
pokrój; 24.10.2002, okolice Obornik Śląskich; copyright © by Marek Snowarski
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
powierzchnia kapeluszy, łuseczki
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
powierzchnia kapeluszy, łuseczki
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
pierścień, brzeg kapelusza
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
wiązka owocników obok pnia, las mieszany z przewagą liściastych
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
pokrój
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
bardzo młode owocniki
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
pokrój

cechy makroskopowe

Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
Kapelusz higrofaniczny, wilgotny ciemny, czerwonobrązowy bez żółych odcieni, ochrowy, brązowy, wysychając staje się jaśniejszy; powierzchnia z wyraźnymi, ciemniejszymi od kapelusza, ±odstającymi, łuseczkami barwy ciemnobrązowej, czarniawej, czerwonobrązowej, łuseczki mniej lub bardziej gęsto pokrywają kapelusz do jego brzegu; 35-75 (100) mm średnicy, wypukły, z wiekiem płaski; brzeg początkowo podwinięty, wilgotny prześwitująco prążkowany.

Blaszki białe, z wiekiem jasnoróżowe z czerwonobrązowymi plamami; przyrośnięte i krótko zbiegające.

Trzon w górze białawy, ku podstawie ciemniejszy, czerwonobrązowy do czarnobrązowego, podstawa żółtozielona; 60-150 × 5-25 mm, równogruby, podstawa ±rozszerzona; powierzchnia poniżej pierścienia z licznymi białawymi kłaczkami zakończonymi ciemnobrązowymi łuseczkami, większa ich liczba w górnej części trzonu, są raczej trwałe; powierzchnia powyżej pierścienia bruzdowana; z wiekiem trzon pusty.

Pierścień biały, gruby, czasem rozszczepiony na dwoje, wełnisty, trwały, brzeg i spodnia strona pierścienia z rzędami ciemnych łuseczek ciemnobrązowymi do czarnych. Ryzmorfy u podstawy trzonu są spotykane bardzo rzadko.

Miąższ biały, z wiekiem z mięsnoróżowym odcieniem; zapach przyjemny, grzybowy, owocowy; smak początkowo łagodny, po dłuższej chwili nieprzyjemnie drażniący.

Barwa wysypu zarodników jasnokremowa.Kapelusz higrofaniczny, wilgotny ciemny, czerwonobrązowy bez żółych odcieni, ochrowy, brązowy, wysychając staje się jaśniejszy; powierzchnia z wyraźnymi, ciemniejszymi od kapelusza, ±odstającymi, łuseczkami barwy ciemnobrązowej, czarniawej, czerwonobrązowej, łuseczki mniej lub bardziej gęsto pokrywają kapelusz do jego brzegu; 35-75 (100) mm średnicy, wypukły, z wiekiem płaski; brzeg początkowo podwinięty, wilgotny prześwitująco prążkowany.

space

Trzon w górze białawy, ku podstawie ciemniejszy, czerwonobrązowy do czarnobrązowego, podstawa żółtozielona; 60-150 × 5-25 mm, równogruby, podstawa ±rozszerzona; powierzchnia poniżej pierścienia z licznymi białawymi kłaczkami zakończonymi ciemnobrązowymi łuseczkami, większa ich liczba w górnej części trzonu, są raczej trwałe; powierzchnia powyżej pierścienia bruzdowana; z wiekiem trzon pusty.

space

Miąższ biały, z wiekiem z mięsnoróżowym odcieniem; zapach przyjemny, grzybowy, owocowy; smak początkowo łagodny, po dłuższej chwili nieprzyjemnie drażniący.

space

cechy mikroskopowe

Zarodniki elipsoidalne, gładkie, hialinowe z kroplami, 7.5-10 × 5-7 µm, Qav= 1.4-1.7. Podstawki ze sprzążkami. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, hialinowe z kroplami, 7.5-10 × 5-7 µm, Qav= 1.4-1.7. Podstawki ze sprzążkami.

jadalne czy trujące? 🟢

Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).

występowanie

Jest w czekliście.[105]
Armillaria ostoyae (opieńka ciemna)
Najczęstsza z naszych opieniek; pasożyt licznych gatunków drzew. Owocniki wyrastają od lata do późnej jesieni, zwykle w wiązkach, ale dość często też pojedynczo, na martwym i żywym drewnie drzew liściastych (brzoza brodawkowata, grab, buk, czereśnia ptasia, grusza, dęby) i iglastych (świerk, modrzew, sosna), zwłaszcza na świerkowym, rzadziej na innych iglastych, rzadko na liściastych. Zdecydowanie preferuje kwaśne gleby. Najczęstsza z naszych opieniek; pasożyt licznych gatunków drzew. Owocniki wyrastają od lata do późnej jesieni, zwykle w wiązkach, ale dość często też pojedynczo, na martwym i żywym drewnie drzew liściastych (brzoza brodawkowata, grab, buk, czereśnia ptasia, grusza, dęby) i iglastych (świerk, modrzew, sosna), zwłaszcza na świerkowym, rzadziej na innych iglastych, rzadko na liściastych. Zdecydowanie preferuje kwaśne gleby.
Podobna opieńka żółtawa (Armillaria lutea) ma słabiej rozwinięty pierścień i żółte barwy na trzonie, także poza jego podstawą.Podobna opieńka żółtawa (Armillaria lutea) ma słabiej rozwinięty pierścień i żółte barwy na trzonie, także poza jego podstawą.