grzyby.pl

Armillaria borealis Marxm. et Korhonen

opieńka północna, opieńka europejska
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
Armillaria Armillaria Armillaria ArmillariaArmillariaopieńka miodowa właściwa (Armillaria mellea)opieńka ciemna (Armillaria ostoyae)
Armillaria borealis (opieńka północna)
pokrój; 11.09.1999, Dolny Śląsk, lasy milickie; copyright © by Marek Snowarski
Armillaria borealis (opieńka północna)
powierzchnia kapelusza
Armillaria borealis (opieńka północna)
blaszki i trzony
Armillaria borealis (opieńka północna)
młode owocniki, pokrój
Armillaria borealis (opieńka północna)
młode owocniki, blaszki i trzony
Armillaria borealis (opieńka północna)
młode owocniki, pierścien, powierzchnia trzonu i kapelusza
Armillaria borealis (opieńka północna)
pokrój
Armillaria borealis (opieńka północna)
pokrój
Armillaria borealis (opieńka północna)
pierścien, powierzchnia trzonu i kapelusza

cechy makroskopowe

Armillaria borealis (opieńka północna)
Kapelusz higrofaniczny, wilgotny pomarańczowo-brązowy, suchy jaśniejszy jasnoochrowy, ciemnoochrowy do brązowego, często z żółtymi tonami; 80-120 mm, początkowo wypukły, z wiekiem rozpostarty, z płaskim garbkiem; powierzchnia z jasnymi, żółtawymi, jasnobrązowymi, odstającymi łuseczkami, na starość nagi; na brzegu prześwitująco prążkowany.

Blaszki białe, z wiekiem z czerwonobrązowymi plamami; przyrośnięte do nieco zbiegających.

Trzon równogruby, nieco zwężający się ku podstawie, czasem nieco rozszerzony u podstawy; w górze białawy, ku podstawie ciemniejszy; powierzchnia z żółtawymi, ochrowymi, wełnistymi resztkami osłony. Pierścień cienki, błoniasty, trwały, na spodniej stronie ochrowe, żóltawe łuseczki. Ryzomorfy nie były obserwowane.

Miąższ biały; zapach przyjemny, grzybowy; smak łagodny.

Barwa wysypu zarodników białawy.Kapelusz higrofaniczny, wilgotny pomarańczowo-brązowy, suchy jaśniejszy jasnoochrowy, ciemnoochrowy do brązowego, często z żółtymi tonami; 80-120 mm, początkowo wypukły, z wiekiem rozpostarty, z płaskim garbkiem; powierzchnia z jasnymi, żółtawymi, jasnobrązowymi, odstającymi łuseczkami, na starość nagi; na brzegu prześwitująco prążkowany.

space

Trzon równogruby, nieco zwężający się ku podstawie, czasem nieco rozszerzony u podstawy; w górze białawy, ku podstawie ciemniejszy; powierzchnia z żółtawymi, ochrowymi, wełnistymi resztkami osłony. Pierścień cienki, błoniasty, trwały, na spodniej stronie ochrowe, żóltawe łuseczki. Ryzomorfy nie były obserwowane.

space

Barwa wysypu zarodników białawy.

jadalne czy trujące? 🟢

Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).

występowanie

Jest w czekliście.[105]
Niezbyt częsta. Owocniki wyrastają w wiązkach na drewnie drzew liściastych i iglastych, z reguły spotykana na martwym drewnie, saprotrof; na brzozie, sośnie; ([105] podaje, że na świerku).Niezbyt częsta. Owocniki wyrastają w wiązkach na drewnie drzew liściastych i iglastych, z reguły spotykana na martwym drewnie, saprotrof; na brzozie, sośnie; ([105] podaje, że na świerku).
Podobna opieńka ciemna (Armillaria ostoyae) ma twałe, ciemnobrązowe, czerwonobrązowe łuseczki, gruby, wełnisty pierścień i dużą ilość wełnistych kłaczków osłony na powierzchni trzonu.Podobna opieńka ciemna (Armillaria ostoyae) ma twałe, ciemnobrązowe, czerwonobrązowe łuseczki, gruby, wełnisty pierścień i dużą ilość wełnistych kłaczków osłony na powierzchni trzonu.