grzyby.pl

Armillaria lutea Gillet

opieńka żółtawa, opieńka żółta, opieńka żółtotrzonowa
Armillaria bulbosa (Barla) Kile & Watling · Armillaria gallica Marxm.
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
Armillaria Armillaria Armillaria ArmillariaArmillariaopieńka ciemna (Armillaria ostoyae)opieńka cebulotrzonowa (Armillaria cepistipes)
Armillaria lutea (opieńka żółtawa)
pokrój; 26.10.2005, dolina Odry-Oławy w okolicach Wrocławia; copyright © by Marek Snowarski
Armillaria lutea (opieńka żółtawa)
pokrój
Armillaria lutea (opieńka żółtawa)
trzon, pierścień, blaszki
Armillaria lutea (opieńka żółtawa)
młode owocniki

cechy makroskopowe

Armillaria lutea (opieńka żółtawa)
Kapelusz higrofaniczny, czerwonobrązowy, mięsnobrązowy do różowobrązowego, suchy jaśniejszy, młode ciemniejsze, często z oliwkowym odcieniem; 25-100 mm średnicy, początkowo stożkowaty, z wiekiem wypukły do płaskiego; powierzchnia z brązowymi, żółtobrązowymi, barwą zbliżone do kapelusza, koncentrycznie rozmieszczonymi łuseczkami i kłaczkami, łuseczki dość długie (1-1.5 mm długości), zwykle długo utrzymują się na powierzchni kapelusza; brzeg początkowo podwinięty, prześwitująco prążkowany.

Blaszki białe, z wiekiem jasnoróżowobrązowe i z rdzawoczerwonymi plamami; prosto przyrośnięte do krótko zbiegających.

Trzon w górze jasnobrązowy, ku podstawie ciemniejszy, brązowy, u samej podstawy żółtozielony; 40-100 × 6-18 mm, równogruby, u podstawy ±bulwkowato rozszerzony; powierzchnia trzonu poniżej pierścienia pokryta zwykle obficie żółtawymi, pomarańczowożółtymi, brązowywi kłaczkowatymi resztkami osłony, gęściej w odcinku bliższym pierścienia. Pierścień wełnisty, nietrwały, niekiedy grubszy i dość trwały, na spodniej strony z żółtawymi, brązowiejącymi kłaczkami. Ryzomorfy z reguły obecne i liczne u podstawy trzonu.

Miąższ biały, lekko różowawy. Zapach przyjemny, grzybowy, owocowy. Smak łagodny, po dłuższej chwili nieprzyjemny, ściągający, drażniący.

Barwa wysypu zarodników biaława.Kapelusz higrofaniczny, czerwonobrązowy, mięsnobrązowy do różowobrązowego, suchy jaśniejszy, młode ciemniejsze, często z oliwkowym odcieniem; 25-100 mm średnicy, początkowo stożkowaty, z wiekiem wypukły do płaskiego; powierzchnia z brązowymi, żółtobrązowymi, barwą zbliżone do kapelusza, koncentrycznie rozmieszczonymi łuseczkami i kłaczkami, łuseczki dość długie (1-1.5 mm długości), zwykle długo utrzymują się na powierzchni kapelusza; brzeg początkowo podwinięty, prześwitująco prążkowany.

space

Trzon w górze jasnobrązowy, ku podstawie ciemniejszy, brązowy, u samej podstawy żółtozielony; 40-100 × 6-18 mm, równogruby, u podstawy ±bulwkowato rozszerzony; powierzchnia trzonu poniżej pierścienia pokryta zwykle obficie żółtawymi, pomarańczowożółtymi, brązowywi kłaczkowatymi resztkami osłony, gęściej w odcinku bliższym pierścienia. Pierścień wełnisty, nietrwały, niekiedy grubszy i dość trwały, na spodniej strony z żółtawymi, brązowiejącymi kłaczkami. Ryzomorfy z reguły obecne i liczne u podstawy trzonu.

space

Barwa wysypu zarodników biaława.

jadalne czy trujące? 🟢

Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).

występowanie

Jest w czekliście.[105]
Częsta. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w luźnych wiązkach, na korzeniach, pniakach i pniach drzew liściastych, z reguły na martwym drewnie (grab, buk, orzech włoski, dąb, robinia), rzadko na iglastych; często owocniki wyrastają z ziemi, w znacznej odległości od najbliższego drzewa. U podstawy trzonu z reguły występują ryzomorfy. Unika gleb kwaśnych.Częsta. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w luźnych wiązkach, na korzeniach, pniakach i pniach drzew liściastych, z reguły na martwym drewnie (grab, buk, orzech włoski, dąb, robinia), rzadko na iglastych; często owocniki wyrastają z ziemi, w znacznej odległości od najbliższego drzewa. U podstawy trzonu z reguły występują ryzomorfy. Unika gleb kwaśnych.
W lasach liściastych, rzadko spotyka się podobną opieńką cebulotrzonową (Armillaria cepistipes). Jej owocniki są zwykle drobniejsze, łuski na kapeluszu drobniejsze, ciemniejsze i zgrupowane w centrum; trzon jest niemal nagi, pozbawiony znaczniejszych resztek osłony, pierścień bardzo słaby, często niewidoczny.W lasach liściastych, rzadko spotyka się podobną opieńką cebulotrzonową (Armillaria cepistipes). Jej owocniki są zwykle drobniejsze, łuski na kapeluszu drobniejsze, ciemniejsze i zgrupowane w centrum; trzon jest niemal nagi, pozbawiony znaczniejszych resztek osłony, pierścień bardzo słaby, często niewidoczny.

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 20051026.1.05 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); dolina Odry-Oławy w okolicach Wrocławia
051026-1
/dolina Odry-Oławy w okolicach Wrocławia/ #12
znalezisko 20011002.13.01 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); Dolny Śląsk, dolina Odry
011002-13
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, dolina Odry/ #4
znalezisko 20041022.5.04 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); Wrocław, dolina Bystrzycy
041022-5
/Wrocław, dolina Bystrzycy/ #12
znalezisko 20051008.15.05 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); Slovakia, Strazovske vrchy Mts., Domanizska Lehota, valley Hodon (DOM1, Q6977c)
051008-15
/Slovakia, Strazovske vrchy Mts., Domanizska Lehota, valley Hodon (DOM1, Q6977c)/ #3