jadalnyGREJ

Armillaria lutea Gillet (1873)

opieńka żółtawa opieńka żółtotrzonowa, opieńka żółta
Armillaria gallica · Armillaria bulbosa
na stronie — cechy makroskopowe · wartość · występowanie · uwagi · znaleziska
Armillaria lutea (opieńka żółtawa)

pokrój; 26.10.2005, dolina Odry-Oławy w okolicach Wrocławia; copyright © by Marek Snowarski

Armillaria lutea (opieńka żółtawa)

pokrój

Armillaria lutea (opieńka żółtawa)

trzon, pierścień, blaszki

Armillaria lutea (opieńka żółtawa)

młode owocniki

cechy makroskopowe

Armillaria lutea (opieńka żółtawa)

Armillaria lutea (opieńka żółtawa)

Kapelusz higrofaniczny, czerwonobrązowy, mięsnobrązowy do różowobrązowego, suchy jaśniejszy, młode ciemniejsze, często z oliwkowym odcieniem; 25-100 mm średnicy, początkowo stożkowaty, z wiekiem wypukły do płaskiego; powierzchnia z brązowymi, żółtobrązowymi, barwą zbliżone do kapelusza, koncentrycznie rozmieszczonymi łuseczkami i kłaczkami, łuseczki dość długie (1-1.5 mm długości), zwykle długo utrzymują się na powierzchni kapelusza; brzeg początkowo podwinięty, prześwitująco prążkowany.

space

Trzon w górze jasnobrązowy, ku podstawie ciemniejszy, brązowy, u samej podstawy żółtozielony; 40-100 × 6-18 mm, równogruby, u podstawy ±bulwkowato rozszerzony; powierzchnia trzonu poniżej pierścienia pokryta zwykle obficie żółtawymi, pomarańczowożółtymi, brązowywi kłaczkowatymi resztkami osłony, gęściej w odcinku bliższym pierścienia. Pierścień wełnisty, nietrwały, niekiedy grubszy i dość trwały, na spodniej strony z żółtawymi, brązowiejącymi kłaczkami. Ryzomorfy z reguły obecne i liczne u podstawy trzonu.

space

Barwa wysypu zarodników biaława.

wartość

Jadalna podobnie jak i pozostałe opieńki. Zobacz uwagi na stronie rodzaju opieńka (Armillaria).

występowanie

Częsta. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w luźnych wiązkach, na korzeniach, pniakach i pniach drzew liściastych, z reguły na martwym drewnie, rzadko na iglastych; często owocniki wyrastają z ziemi, w znacznej odległości od najbliższego drzewa. U podstawy trzonu z reguły występują ryzomorfy. Unika gleb kwaśnych.
W lasach liściastych, rzadko spotyka się podobną opieńka cebulotrzonowa (Armillaria cepistipes). Jej owocniki są zwykle drobniejsze, łuski na kapeluszu drobniejsze, ciemniejsze i zgrupowane w centrum; trzon jest niemal nagi, pozbawiony znaczniejszych resztek osłony, pierścień bardzo słaby, często niewidoczny.
znalezisko 20051026.1.05 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); dolina Odry-Oławy w okolicach Wrocławia

12f · 20051026.1.05
/dolina Odry-Oławy w okolicach Wrocławia/

znalezisko 20011002.13.01 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); Dolny Śląsk, dolina Odry

4f · 20011002.13.01
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, dolina Odry/

znalezisko 20041022.5.04 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); Wrocław, dolina Bystrzycy

12f · 20041022.5.04
/Wrocław, dolina Bystrzycy/

znalezisko 20051008.15.05 - Armillaria lutea (opieńka żółtawa); Slovakia, Strazovske vrchy Mts., Domanizska Lehota, valley Hodon (DOM1, Q6977c)

3f · 20051008.15.05
/Slovakia, Strazovske vrchy Mts., Domanizska Lehota, valley Hodon (DOM1, Q6977c)/