Suillellus luridus (Schaeff.) Murrill

Kapelusz żółtobrązowy z odcieniem oliwkowym lub pomarańczowym, z wiekiem ciemniejący i o przygaszonej barwie; 60-200 mm średnicy, półkulisty, z wiekiem poduchowaty do rozpostartego; powierzchnia gładka, matowa, przylegająco zamszowa; brzeg równy, ostry.

Trzon w górnej części żółtawy z czerwonawą do czerwonawożółtej, wydłużoną siateczką; dolna połowa purporowoczerwonawa, winnoczerwonawa, częściowo pokryta siateczką; 50-150 x 10-40(50) mm, w dolnej części rozszerzony, zwłaszcza u młodych egzemplarzy.

Wysyp zarodników ciemnoczerwonawobrązowy. Zarodniki elipsoidalne, żółtawe, z kroplami, 12-14 x 5.5-6 µm.

Lokalnie częsty. Owocniki wyrastają pojedynczo i w grupach, od lata do jesieni w lasach liściastych, w parkach, rzadko w iglastych, chętniej na zasadowych glebach.

Jadalny. Wartościowy z uwagi na zwarty, jędrny miąższ.

Takiego samego rodzaju zatrucia występują też po zjedzeniu czernidłaka pospolitego (Coprinopsis atramentaria)/.

Stosunkowo podobny jest krasnoborowik ceglastopory (Neoboletus luridiformis)/ nie ma on siateczki na trzonie lecz czerwone ziarenka lub drobne łuseczki, miąższ silnie sinieje, barwa kapelusza jest ciemniejsza, przynajmniej początkowo ciemnobrązowa; miąższ kapelusza bezpośrednio nad rurkami nie ma czerwonego zabarwienia.

Forma jasnożółta. Suillellus luridus f. primulicolor (Simonini) Blanco-Dios