atranoryna, atranorin

atranoryna

ang. atranorin; niem. Atranorin
Występuje u wielu gatunków porostów, w znacznych ilościach; często dominuje. Np. : mąkla tarniowa (Evernia prunastri), Flavoparmelia caperata, pustułka (Hypogymnia), tarczownica skalna (Parmelia saxatilis), obrost (Physcia) (p.p.), chrobotek reniferowy (Cladonia rangiferina), ...

reakcje standardowe

Wykrycie przez barwienie odczynnikami na plesze zawodne. Z KOH daje bladożółtą reakcję, zwykle jest trudna do interpretacji z uwagi na maskowanie barwą glonów. Pewniejsze jest zadanie odczynnikiem osadu z wyciągu acetonowego.

K+ blado żółty

C-

KC-

P+ blado żółty

TLC

Fr C: 78

w świetle dziennym: bezbarwny

w UV254: świeci

wywoływany z H2SO4: pomarańczowy

po wywołaniu, w UV350: pomarańczowy

mikrokrystalizacja

W GE po lekkim ogrzaniu i ostudzeniu tworzy długie kryształy, tafelkowate lub włóczniowate, w zarysie rombowate.

W GAW po lekkim ogrzaniu, po kilku minutach tworzy cienkie, długie żółte igły, rozgałęzione i rozmieszczone promieniście.

W GAAn - podobnie jak w GAW.

W GAoT - krystalizacja natychmiastowa i wyraźna.

W wodzie barytowej Ba(OH)2 - intensywnie cytrynowożółte kryształki w kulistych skupieniach.

W %5 Na2CO3 - po lekkim ogrzaniu krystalizuje jako b. drobne igiełki ułożone gwiazdkowato.