Mycena stylobates (Pers.) P. Kumm.

Kapelusz 4-12 mm średnicy, białoszary, kremowy; wypukły do spłaszczonego z niewyraźnym garbkiem; brzeg równy; powierzchnia prążkowana, matowa z charakterystycznymi widocznymi pod lupą wyrostkami (fot.1, 7mm), skórka kapelusza żelatynowata.

Trzon wodnistobiały; 20-50 x 0.5-1 mm, prosty, cylindryczny, oszroniony; przyrośnięty do podłoża dyskiem (fot.2, 3mm) o średnicy 2-3 mm; dysk szarobiały, prążkowany, promieniście orzęsiony.

Zarodniki wąskoelipsoidalne, 7-10 x 4.5 µm.

Częsta ale łatwa do przeoczenia. Owocniki wyrastają od lipca do września, pojedynczo lub po kilka na rozkładających się wilgotnych liściach buka i dębu; rzadko na innych szczątkach roślinnych.

Charakterystyczna dla tego gatunku jest wyraźna tarczka u podstawy trzonu i widoczne pod lupa wyrostki na powierzchni kapelusza.