Megacollybia platyphylla (Pers.) Kotl. et Pouzar

Dość duże owocniki. Kapelusz szarobrązowy, zmienny w intensywności barwy od czarnobrązowego do prawie białawej; 50-120(180) mm średnicy, początkowo wypukły, z wiekiem płaski, pofalowany; powierzchnia sucha, promieniście włókienkowata, może być promieniście spękana lub porysowana; brzeg ostry.

Trzon początkowo białawy, później ciemnieje, szarobrązowy, bladożółty; zazwyczaj jaśniejszy od kapelusza; 60-120 x 10-25 mm, równogruby; początkowo pełny, potem wydrążony; podłużnie prążkowany, u podstawy z wyraźnymi i dość długimi silnymi ryzomorfami, początkow białawe, z wiekiem ciemniejące.

Wysyp zarodników biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, bezbarwne, cienkościenne, nieamyloidalne, 7-8 x 6-7 µm.

Bardzo częsty gatunek. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub po kilka od maja do października, także w suchych okresach. Wyrastają na silnie spróchniałym drewnie (zwykle liściastym) leżącym na powierzchni lub zagrzebanym w ziemi.

Jadalna, lepsze są młode owocniki[133]. Różne źródła podają także, że może powodować niedyspozycje żołądkowe jedzona w większej ilości[134]; być może z tego względu czeklista[105] podaje jako trującą. Bezpiecznie jest przyjąć ją za niejadalną, bez dużej straty dla grzybiarstwa, owocniki mają cienki miąższ i łykowaty trzon.

W tych samych siedliskach często spotyka się podobnie zabarwionego drobnołuszczaka jeleniego (Pluteus cervinus) różni się on wolnymi blaszkami, z wiekiem mięsno-różowymi, kruchym miąższem i łososiowo-różowym wysypem zarodników.

Pieniążnica szerokoblaszkowa ma na ostrzu blaszki pęcherzykowato-butelkowate cystydy, podobna ale mniejsza i wyrastająca w górskich lasach świerkowych, w gęstych kępkach na drewnie, bardzo rzadka lejkóweczka postrzępiona (Clitocybula lacerata) nie ma cystyd na ostrzu blaszki.