|
owocnik
Częsty i charakterystyczny ciemnooliwkowobrunatny duży mleczaj wyrastający w świerczynach, ma śluzowatą powierzchnię kapelusza o filcowatym, długo podwiniętym brzegu.
Kapelusz ciemno-oliwkowobrunatny w różnych odcieniach: szarozielonawym, czarniawym (zwłaszcza w centrum), żółtawym, brunatnym, zwykle z okółkowo ułożonymi ciemniejszymi plamami; (50)80-100(200) mm średnicy, młody wypukły z wgłębionym środkiem, z długo podwiniętym brzegiem, stary płasko rozpostarty i nieco lejkowaty; powierzchnia za młodu na brzegu kapelusza wyraźnie filcowata, żółtozielona (czerwonawooliwkowa), w czasie wilgotnej pogody skórka lepka, śluzowata; gdy sucha lekko filcowata.
Trzon barwy kapelusza ale nieco jaśniejszy (oliwkowożółty) zwłaszcza w górnej partii; 30-80 x 10-25 mm, równogruby, krótki, często zwężony ku dołowi, rzadziej z grubszą podstawą; powierzchnia zwykle plamista lub z wklęśnięciami, w czasie wilgotnej pogody także lepka, gdy sucha błyszczący; pełny, z wiekiem z komorami.
Stipe concolourous with the cap but slightly lighter-coloured (olive-yellow), particularly in the upper part; 30-80 x 10-25 mm, equal, short, often tapered towards the base, sporadically with enlarged base; surface usually spotty or scrobiculate, when wet also viscid, when dry glossy; solid, with age with chambers.
zarodniki
Wysyp zarodników kremowobiały (żółtoochrowy). Zarodniki szerokoelipsoidalne, drobno brodawkowane, brodawki połączone liniami tworzącymi siateczkę, 7,5-8,5 x 6-7 µm.
występowanie
Bardzo pospolity. Głównie pod świerkami, także pod brzozami, rzadko pod sosnami i w lasach liściastych na miejscach zatorfionych. Na glebach ubogich, kwaśnych, głównie na ściółce. Także wysoko w górach do granicy lasów. Pospolity. Owocniki od lipca do października.
jadalne czy trujące? 🟡
Niejadalny z uwagi na ostry smak. Może też być szkodliwy nawet po wygotowaniu.[134]
uwagi
Gatunek bardzo charakterystyczny i trudny do pomylenia.