wg Koehlera


Przysłona irysowa przy kondensorze nie służy do regulowania jasności obrazu.

space

Dla wykonania procedury konieczna jest wiedza o elementach budowy i ustawienia mikroskopu. Przed (lub przy) pierwszym przejściu przez procedurę należy korzystać z szerszych wyjaśnień podanych w odsyłaczach.

space

Po kilku, kilkunastu powtórzeniach wykonanie tej procedury zajmuje kilkanaście sekund i robione jest całkowicie automatycznie, nawet po obudzeniu w środku nocy. I o to chodzi :)

Krok 1. Ogniskowanie preparatu

a. Ustawiamy obiektyw o małym powiększeniu (najlepiej x10).
b. Kładziemy preparat na stoliku, zgrubnie ustawiamy szkiełko względem obiektywu w miejscu gdzie "coś może być".
c. Ogniskujemy śrubą makro i znajdujemy miejsce preparatu gdzie "coś jest".
d. Ogniskujemy śrubą mikro ostry obraz. W polu widzenie nie może być gęsto - jeśli za dużo "się dzieje" odjechać z tym na bok.

Krok 2. Ustawienie przysłony polowej

W tym kroku efektem regulacji jest minimalizacja światła rozproszonego i zwiększenie kontrastu obrazu.

space

a. Przymykamy silnie przysłonę polową.
b. Ogniskujemy (posuwem góra-dół kondensora) ostry obraz jej krawędzi w polu wiedzenia..
c. Centrujemy w polu widzenia obraz przysłony polowej.
d. Otwieramy przysłonę polową tak, aby było odsłonięte całe (lub niemal całe) pole widzenia.

Krok 3. Ustawienie przysłony aperturowej

W tym kroku sterujemy parametrami: rozdzielczość optyczna obrazu versus kontrast i głębia ostrości.

Obserwację prowadzimy w źrenicę wyjściową obiektywu - są różne metody obserwacji źrenicy wyjściowej obiektywu. Zawsze na podorędziu jest ta najprostsza - wyjąć okular i zajrzeć wgłąb tubusu jednym okiem, ustawionym w osi optycznej tulei okularu. Jeśli mamy taką możliwość zmniejszamy jasność żarówki do minimum - ułatwi to obserwację.

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space

space