Suillus variegatus (Swartz: Fr.) Kuntze

Kapelusz żółtobrązowy, słomkowożółty, płowiejący; powierzchnia filcowata, kosmki z wiekiem zanikają; 60-150(170) mm, wypukły, z wiekiem spłaszczony; skórka sucha lub jedynie nieco oślizgła, nie odrywa się łatwo.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wers

Rurki początkowo piaskowożółte, z wiekiem płowooliwkowe; przełamane słabo błękitnieją; krótkie, 8-15 mm długości.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właści

Miąższ żółtawy do jasnopomarańczowego; słabo niebieszczejący zwłaszcza nad rurkami; smak łagodny; zapach słaby.

Pileus yellow-brown, straw-yellow, getting paler in age; 60-150(170) mm, convex, expanding in age; surface velutinous, glabrous in age, dry or slightly slimy when wet, not easily peelable.
Tubes sandy-yellow, pale olive in age; bruising blue when cut; up to 15 mm long. Pores same colour; less then 1 mm broad, round; staining darker when pressed.
Stipe same colour as pileus; 30-90 x 10-30 mm, equal, solid; surface smooth; no annulus.
Flesh creme-dingy, whitish, yellowish; bruising pale blue when cut; taste mild; odour week.

Wysyp świeży oliwkowy, suchy brązowawy. Zarodniki gładkie, wrzecionowate, 7.5-12 x 3-5 µm.

Spore print when fresh then olive, dry brownish. Spores fusiform, smooth, 7.5-12 x 3-5 µm, [8]: 8-11 × 3.3-4 µm.

Pospolity. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, w grupach pod sosną pospolitą i kosodrzewiną, na ubogich, piaszczystych glebach. W miejscach podmokłych i na wrzosowiskach z sosną.

Common. Gregarious under pine, on poor, sandy soils.

Jadalny. Andreas Gminder [133 p.38] podaje ciekawą informacje - po wysuszeniu w plastrach, następnie namoczeniu i duszeniu w śmietanie przez przynajmniej pół godziny ma dawać potrawę o aromacie zbliżonym do tego jaki mają smardze.

Edible.

Chalciporus piperatus

Maślak pstry zdecydowanie wyróżnia się wśród maślaków swoich charakterystycznym wyglądem: kosmkowato-filcowatą powierzchnią kapelusza i płowooliwkowymi porami. Do pewnego stopnia zbliżone cechy ma maślaczek pieprzowy (Chalciporus piperatus) - ten ma jednak znacznie mniejsze owocniki, w bardziej miedzianoczerwonej tonacji, miąższ w podstawie trzonu jest cytrynowożółty. Miąższ jest palący w smaku, staje się jednak łagodny podczas gotowania i też może być jedzony.

This specie differs from other Suillus species with its velutinous pileus surface and dingy-olive pores.