Atlas grzybiarza. Grzyby dopuszczone do obrotu

borowik szlachetny (Boletus edulis)
Inocybe erubescens

prawdziwek wszystkie odmiany (1)
"prawdziwek" w szerokim ujęciu, jego odmiany są często klasyfikowane w randze gatunków - borowik usiatkowany (Boletus reticulatus) (=Boletus aestivalis), borowik sosnowy (Boletus pinophilus) i bardzo rzadki w Polsce borowik ciemnobrązowy (Boletus aereus)
borowik usiatkowany (Boletus reticulatus)
Inocybe erubescens

mieści się w ramach szeroko ujmowanego prawdziwka (1)
piaskowiec kasztanowaty (Gyroporus castaneus)
Inocybe erubescens

(23)
piaskowiec modrzak (Gyroporus cyanescens)
Inocybe erubescens

(24)
koźlarz babka (Leccinum scabrum)
Inocybe erubescens

(6) w rozporządzeniu z dopiskiem „wszystkie odmiany”
w praktyce nie są odróżniane inne drobne gatunki szarych i brązowych koźlarzy o ±niezmiennym miąższu, jak np. koźlarz różnobarwny (Leccinum variicolor)
koźlarz grabowy (Leccinum carpini)
Inocybe erubescens

(8) w rozporządzeniu jest podany pod synonimem Leccinum pseudoscabrum>
koźlarz czerwony (Leccinum aurantiacum)
Inocybe erubescens

(7) w rozporządzeniu Leccinum rufum (Bull.) Gray koźlarz czerwony (wszystkie odmiany)
w praktyce mieści się tu kilka gatunków koźlarzy o czerwonym do czerwonobrązowego kapelusza i ciemniejącym miąższu, jak np. koźlarz pomarańczowożółty (Leccinum versipelle)
koźlarz pomarańczowożółty (Leccinum versipelle)
Inocybe erubescens

mieści się w ramach poz. 7
maślak sitarz (Suillus bovinus)
Inocybe erubescens

(14)
maślak żółty (Suillus grevillei)
Inocybe erubescens

(17)
maślak ziarnisty (Suillus granulatus)
Inocybe erubescens

(15)
maślak zwyczajny (Suillus luteus)
Inocybe erubescens

(16)
maślak pstry (Suillus variegatus)
Inocybe erubescens

(13)
podgrzybek brunatny (Xerocomus badius)
Inocybe erubescens

(34)
podgrzybek zajączek (Xerocomus subtomentosus)
Inocybe erubescens

(35)
podgrzybek złotopory (Xerocomus chrysenteron)
Inocybe erubescens

(36)
pieczarka miejska (Agaricus bitorquis)
Inocybe erubescens

(29) z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały
pieczarka dwuzarodnikowa (Agaricus bisporus)
Inocybe erubescens

(25 i 27) z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały
na wykazie ta uprawiana pieczarka podana jest dwukrotnie, przy czym w pozycji 27 pod synonimem pieczarki ogrodowej (Agaricus hortensis)
pieczarka bulwiasta (Agaricus silvicola)
Inocybe erubescens

(30) z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały
pieczarka łąkowa (Agaricus campestris)
Inocybe erubescens

(28) z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały
pieczarka leśna (Agaricus silvaticus)
Inocybe erubescens

(26) z wyjątkiem zbyt młodych egzemplarzy ze stanu naturalnego, których blaszki jeszcze nie poróżowiały
opieńka miodowa (w szerokim znaczeniu) (Armillaria mellea sensu lato)
Inocybe erubescens


(22) w ramach szeroko ujmowanego gatunku opieńki miodowej znajduje się kilka drobnych gatunków, wszystkie w stanie surowym są dość trujące, z nich opieńka miodowa właściwa (Armillaria mellea) może powodować zatrucia żołądkowe, u niektórych wrażliwych osób, nawet po przetworzeniu
czubajka kania (Macrolepiota procera)
Inocybe erubescens

(3)
 
gąska zielonka (Tricholoma equestre)
Inocybe erubescens

(4) wg niedawnych badań zjadana w dużej ilości, przez kilka dni pod rząd, może powodować lżejsze lub ciężkie zatrucia, w skrajnych przypadkach śmiertelne
lejkówka zielonawa (Clitocybe odora)
Inocybe erubescens

(10) grzyb praktycznie niejadalny z uwagi na silny anyżowy zapach, na pewno nie występuje w obrocie towarowym
twardzioszek przydrożny (Marasmius oreades)
Inocybe erubescens

(42)
boczniak ostrygowaty (Pleurotus ostreatus)
Inocybe erubescens

(1)
twardnik japoński (Lentinula edodes)
Inocybe erubescens

(41) Shii-take
łuskwiak nameko (Pholiota nameko)
Inocybe erubescens

(11)
łuszczak zmienny (Kuehneromyces mutabilis)
Inocybe erubescens

(12) pochodzący wyłącznie z uprawy
płachetka zwyczajna (Rozites caperatus)
Inocybe erubescens

(32)
pochwiak wielkopochwowy (Volvariella volvacea)
Inocybe erubescens

(33)
    kolczak obłączasty (Hydnum repandum)
Inocybe erubescens

(5) w praktyce nie są odróżniane inne gatunki z tego rodzaju np. kolczak rudawy (Hydnum rufescens)
mleczaj rydz (Lactarius deliciosus)
Inocybe erubescens

(19)
mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus)
Inocybe erubescens

(21)
mleczaj jodłowy (Lactarius salmonicolor)
Inocybe erubescens

(18)
mleczaj smaczny (Lactarius volemus)
Inocybe erubescens

(20)
pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius)
Inocybe erubescens

(31)
lejkowiec dęty (Craterellus cornucopioides)
Inocybe erubescens

(9)
uszak bzowy (Hirneola auricula-judae)
Inocybe erubescens

(43)
uszak gęstowłosy (Auricularia polytricha)
Inocybe erubescens

(44) grzyb uprawiany na Dalekim Wschodzi i sprzedawany u nas jako Grzyby Mun
trzęsak morszczynowaty (Tremella fuciformis)
Inocybe erubescens

(40)
trufla letnia (Tuber aestivum)
Inocybe erubescens

(38)
trufla zimowa (Tuber brumale)
Inocybe erubescens

(39)
trufla czarnozarodnikowa (Tuber melanosporum)
Inocybe erubescens

(37)

podstawa prawna 2011r.

Niektóre gatunki grzybów są dopuszczone w Polsce do obrotu na podstawie: „Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2011 r. (Dziennik Ustaw z 7 czerwca 2011 r. Nr 115 poz. 672) w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy”.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje

porównanie 2011r. a 2008r.

Aktualne rozporządzenie z 2011 r. w stosunku do wcześniejszego z 2008 r. w praktyce nie zmienia listy gatunków dopuszczonych do obrotu (choć ta wydłuża się o dwie pozycje). Zmiany mają charakter porządkowy i są to:

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to n

· wymieniono explicite dwa gatunki „niepodsosnowych rydzy”: mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) i mleczaj jodłowy (Lactarius salmonicolor) (wcześniej zwłaszcza ten drugi nie był w praktyce odróżniany od właściwego, podsosnowego rydza tj. mleczaja rydza (Lactarius deliciosus)); ta zmiana wydłużyła listę z 42 do 44 pozycji

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właśc

· co ciekawe, nie ulegnięto panice w związku z możliwymi sporadycznymi zatruciami gąską zielonką (Tricholoma equestre) (patrz artykuł o zatruciach zielonką) wprowadzone jedynie zmianę nomenklatury, z Tricholoma flavovirens (Pers.) Lund ex Nannf na synonimiczną a sankcjonowaną przez polską czeklistę (Wojewoda, W., 2003 "2005") Tricholoma equestre (L.) P. Kumm. a przy polskiej nazwie „gąska zielonka” dodano w nawiasie „(zielona)”

porównanie 2008r. a 2003r.

Rozporządzenie z 13.11.2008 (Dz. U. z 9 grudnia 2008 r. Nr 218, poz. 1399) "w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych oraz środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy". W stosunku do rozporządzenia z 2003 r. pozostawiało praktycznie niezmienioną listę gatunków — usunięty został objęty w międzyczasie ochroną dwupierścieniak cesarski (Catathelasma imperiale) (w ostatnich dziesięcioleciach bardzo rzadko spotykany) i dopuszczono pochodzące z uprawy owocniki łuszczaka zmiennego (Kuehneromyces mutabilis).

ogólne zasady

Aby grzyby mogły być wprowadzone do obrotu lub produkcji spożywczej muszą spełniać warunki określone w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia. W szczególności muszą należeć do jednego z gatunków wymienionych w rozporządzeniu i być zaopatrzone w stosowny atest wydany przez przeszkolonych i certyfikowanych rzeczoznawców zwanych: klasyfikatorem grzybów lub grzyboznawcą. Klasyfikator grzybów może wydawać atesty na grzyby świeże. Aby zostać klasyfikatorem trzeba być pełnoletnim, ukończyć przynajmniej gimnazjum, przejść stosowny kurs i zdać egzamin w wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inne e

Do obrotu dopuszczono nieco ponad 40 gatunków grzybów. Większość z nich to powszechnie zbierane grzyby jadalne. Oczywiście można zbierać także inne gatunki grzybów jadalnych, nie wymienione w rozporządzeniu, np. gołąbki ale jedynie na własny użytek. Gatunki nie wymienione w rozporządzeniu nie mogą być wprowadzone do obrotu towarowego lub przetwórstwa.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej w

Copyright © 2004-2012 by Marek Snowarski – formularz kontaktowy/contact form · zobacz też Atlas roślin Polski
wersja publikacji 15.01.2012.www · ostatnio zmieniana/last modified 21.09.2011 · została utworzona/was created 13.10.2004
Zalinkuj tę stronę kodem (przykładowy tekst linku dostosuj do swoich potrzeb):
kod html: <a href="http://www.grzyby.pl/grzyby-dopuszczone-do-obrotu.htm">Atlas grzybiarza. Grzyby dopuszczone do obrotu - Grzyby Polski, Fungi of Poland grzyby.pl</a>
BBCode na wielu forach: [url=http://www.grzyby.pl/grzyby-dopuszczone-do-obrotu.htm]Atlas grzybiarza. Grzyby dopuszczone do obrotu - Grzyby Polski, Fungi of Poland grzyby.pl[/url]