borowik szatański


Boletus satanas Lenz.
borowik szatański (Satan's Bolete)


Boletus satanas
01.09.2007, Góry Kaczawskie; znal. 070901.2a
Copyright © by Marek Snowarski
Boletus satanas
01.09.2007, Góry Kaczawskie; znal. 070901.2a
Copyright © by Marek Snowarski
Boletus satanas
28.08.2005, Góry Kaczawskie; znal. 050828.7
Copyright © by Marek Snowarski
Boletus satanas
01.09.2007, Góry Kaczawskie; znal. 070901.2b
Copyright © by Marek Snowarski
Boletus satanas
01.09.2007, Góry Kaczawskie; znal. 070901.2a
Copyright © by Marek Snowarski
Boletus satanas
01.09.2007, Góry Kaczawskie; znal. 070901.2b
Copyright © by Marek Snowarski
Boletus satanas
19.10.2009, k. Kościana, miejsce składowania resztek słomy i resztek z gospodarstwa
Copyright © by Artur Rysch
Boletus satanas
19.10.2009, k. Kościana, miejsce składowania resztek słomy i resztek z gospodarstwa
Copyright © by Artur Rysch

OwocnikFruitbody Boletus satanas  Kapelusz jasny, szary, srebrzystoszary, z oliwkowymi, brązowawymi plamami, ku brzegom także różowawy, zwłaszcza z wiekiem; duży, 100-250(300) mm średnicy, początkowo półkulisty, potem wypukły do płasko-wypukłego o nieregularnej powierzchni; powierzchnia gładka lub drobno zamszowata, w czasie suchej pogody może być spękana, wilgotna nieco lepka; skórka ściśle zrośnięta z miąższem, wystająca poza brzeg kapelusza; brzeg ostry, pofalowany.
  Pory początkowo żółte, szybko czerwone, jaśniejsze pomarańczowo-żółte ku brzegowi kapelusza; uciśnięte sinieją; bardzo drobne, do 2 na mm. Rurki żółte lecz szybko sinieją, z wiekiem oliwkowe; powierzchnia miąższu kapelusza nad rurkami żółta; przy trzonie wykrojone; 10-30 mm długości.
  Trzon silnie bulwiasto zgrubiały, 100-120 x 50-100 mm; w górze żółty, ku podstawie karminowo-czerwony, często tylko u podstawy ma taką barwę; w górnej części z siateczką żółtawą do czerwonawej.
  Miąższ białawy, w górze żółtawy, na cięciu słabo błękitnieje; początkowo zwarty, potem gąbczasty. Smak łagodny, zapach słaby, nieprzyjemny, u starych okazów przypomina padlinę.
  Pileus light, grey, silver-grey, with olive, brownish spots, at margin also pinkish especially in age; big, 100-250(300) mm broad, at first hemispheric, in age convex to plano-convex with irregular surface; surface glabrous or finely tomentose, during dry weather becoming areolate, subviscid when moistened; pileipelis tightly connected with context, projecting beyond tubes; margin acute, undulating.
  Pores at first yellow, soon red, paler orange-yellow to cap margin; bruising blue; tiny, up to 2 per mm. Tubes yellow, bruising blue when exposed, in age olive; cap context above tubes yellow; depressed at stipe; 10-30 mm long.
  Stipe bulbous, 100-120 x 50-100 mm; upper part yellow, toward base carmine-red, sometimes only at the base red; upper part with yellowish to red reticulation.
  Flesh whitish, in upper part yellowish, slowly bruising blue when cut; at first firm, then spongy; taste weak mild, smell weak, unpleasant, at older fruitbodies resembling carrion.
ZarodnikiSpores   Wysyp zarodników oliwkowo-brązowy. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, grubościenne, 10-15 x 4.5-6.5 µm.
  Spore print olive-brown. Spores ellipsoid, smooth, thick walled, 10-15 x 4.5-6.5 µm.
Występowanie   Jest to grzyb ciepłolubny i wapieniolubny. W Polsce bardzo rzadki. Jego stanowisko zostało znalezione w buczynach storczykowych Gór Kaczawskich w 1998 [Narkiewicz, Czesław; 2000; Przyroda Sudetów Zachodnich, T.3; Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze i Zachodniosudeckie Towarzystwo Przyrodnicze]; można spróbować poszukiwań na innych, ciepłych stanowiskach na wapieniu na południu Polski. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, pojedynczo i gromadnie, w prześwietlonych miejscach, pod bukami, dębami, grabami, na glebach wapiennych.
  Summer-fall, solitary or gregarious in warm places, under beech and oaks, on calcareous soils.
VIII3:05; IX1:07; IX3:97; X2:09;
WartośćImportance   Trujący. Niedogotowany powoduje silne niedyspozycje żołądkowo-jelitowe. Dobrze ugotowany podobno daje się zjeść bez obawy. Wg. relacji odkrywcy stanowiska w Górach Kaczawskich jest on od lat zbierany i jedzony przez miejscową ludność. Jeden z napotkanych przeze mnie egzemplarzy ocalał przed zbieraczami tylko dzięki temu, że był silnie zaczerwiony. Po rozcięciu nożem zostały porzucone przez grzybiarza - poprzeczne cięcie trzonu widać na fotografiach znaleziska z 2005 roku. Drugi egzemplarz był bardzo stary, w stanie rozkładu.
  Poisonous? Anyway not strongly toxic.
UwagiRemarks
Boletus legaliae
B. legaliae
Boletus rhodoxanthus
B. rhodoxanthus

Podobne borowiki o czerwonych porach i siateczce na trzonie to: Boletus torosus o intensywnie siniejących wszystkich partiach owocnika; borowik purpurowy (Boletus rhodoxanthus) - wyróżnia się żółtym miąższem, wyraźnie siniejącym, trzon jest złotożółty z wyraźną purporowczerwoną siateczką, pory początkowo złotożółte, potem purpurowoczerwone; borowik LeGalovej (Boletus legaliae) (=B. splendidus ssp. splendidus), caly owocnik mniej lub bardziej purpurowo zabarwiony, pory od początku purpurowe, kapelusz początkowo może być szary. Forma albinotyczna borowika szatańskiego (Boletus satanas) bywa podawana jako Boletus crataegii

There are many other Boletus species with red pores and reticulation on stipe: Boletus torosus has strongly bluing all parts of fruitbody; Boletus rhodoxanthus has yellow flesh, distinctly bluing, stipe gold-yellow with distinct purple-red reticulation, pores at first gold-yellow, then purple-red; Boletus legaliae (=B. splendidus ssp. splendidus) (1st photo. in this paragraph), all fruitbody more or less purple, pores from beginning purple, cap when young could be gray. Albinotic form of Satan's Bolete (Boletus satanas) is called also Boletus crataegii.
Boletus calopus
B. calopus
Boletus radicans
B. radicans
Boletus regius
B. regius

Podobnie zabarwiony kapelusz (ale z żółtymi porami także w wieku dojrzałym) mają: borowik żółtopory (Boletus calopus), borowik korzeniasty (Boletus radicans), borowik królewski (Boletus regius).
W tym miejscu jest okazja aby wspomnieć o Boletus lupinus. Przyjęło się interpretować go jako gatunek o cechach B. satanas ale z kapeluszem o tonach czerwonych do purpurowych, bez siateczki lub z bardzo słabą na trzonie żółtym, rzadko z czerwonym nalotem. Może jest to tylko forma B. satanas? Boletus lupinus jest też utożsamiany z Boletus splendidus (Breitenbach, Kranzlin) lub traktowany jako forma borowik szatański (Boletus satanas). Natomiast na planszy Friesa siateczka jest mocna i to do podstawy trzonu. Generalnie gatunki wokół B. satanas są rzadkie i trudne do zdefiniowania także pewnie wiele będzie się w ich systematyce jeszcze działo.

Simillar cap colour (but with yellow pores also in mature sporocarps) got: Boletus calopus, Boletus radicans, Butter Bolete (Boletus regius) (2nd, 3rd, 4th photo in this paragraph).
Small comment about Boletus lupinus. In practice this name is tied to specimens with B. satanas characters but with cap in red to purple tones and without reticulation or only weak, on yellow stipe, sometimes with red tint. Maybe it is only form of B. satanas? Boletus lupinus is also synonimised with Boletus splendidus (Breitenbach, Kranzlin in FoS) or treated as Satan's Bolete (Boletus satanas) form. It is interesting then on Fries figure of Boletus lupinus could be seen specimen with strong reticulation up to the stipe base. Generally speaking species around B. satanas are rare and difficult to identify so one may expect in the future some changes in their systematic.

UwagiRemarks
Tylopilus felleus
Tylopilus felleus
  Mitologia borowika szatańskiego. Dla uniknięcia nieporozumień warto zauważyć, że w potocznym pojęciu mianem borowika szatańskiego, czy szatana, określa się goryczaka żółciowego (Tylopilus felleus), ten ma różowe pory i bardzo gorzki smak, z którego to powodu jest niejadalny, podaje się że powoduje silne niedyspozycje żołądkowo-jelitowe. Spotkałem się nawet w jednym z tygodników z artykułem o borowiku szatańskim z fotografią goryczaka żółciowego i opisem będącym przemieszaniem cech obu gatunków.
  
Boletus erythropus
B. erythropus
Potoczna nazwa szatana bywa też nadawana każdemu borowikowi o czerwonych porach i siniejącym miąższu, zwykle jest to najpospolitszy borowik ceglastopory (Boletus erythropus), ten ma jednak ciemny, brązowy kapelusz, silnie siniejący miąższ i kropkowaną (bez siateczki) powierzchnię trzonu.
  In Poland the name Satan's Bolete is given to Tylopilus felleus; the Satan's Bolete (Boletus satanas) could not be found because it needs more warm localities, starting in south Czech Republic.
  It is also possible that this common name is given to any Boletes with red pores.
W publikacjach po 2000 r. Boletus satanas Lenz - Basidiomycota
Flisińska 2004, Narkiewicz 2000, Brzeg i Wika 2007,
Literatura (REFERENCES) Gumińska B., Wojewoda W., 1983 - Grzyby i ich oznaczanie. p.281 [5]
Breitenbach J., Kraenzlin F., 1991 - Fungi of Switzerland 3 - Boletes & Agarics 1st part n.20 [26III]
Gerhardt, E., 1995 - Przewodnik grzyby. p.58 [1]
Hagara, L., Antonin, V., Baier, J., 1999 - Houby. p.347 [49]
Dermek A., Pilat A., 1991 - Poznajemy grzyby. n.126 [8]
W Internecie (LINKS) Lista (16) linków zewnętrznych, w tym miejscu, dostępna w wersji profesjonalnej; tutaj użyj linku w tytule tego bloku aby je odszukać.
List of (16) external links available in professional version; here use link on the left to locate it.
Fotografie 1:1
(Natural size photographs)
Strona z fotografiami sprowadzonymi do naturalnego rozmiaru (skala 1:1) dostępna tylko w wersji profesjonalnej
Page of natural size photographs (scale 1:1) availlable in professional version


Wybrane znaleziska. Kliknij na miniaturkę aby zobaczyć tablicę wszystkich fotografii:
Selected collections. Click on small photo to see all pictures:
Boletus satanas

05 08 28 - 7 - 7 fot.
(Góry Kaczawskie)

Boletus satanas

07 09 01 - 2b - 5 fot.
(Góry Kaczawskie)

Boletus satanas

07 09 01 - 2a - 7 fot.
(Góry Kaczawskie)

placeholder

091019.x.ar - 0 fot.



Copyright © 2002-2010 by Marek Snowarski
Ostatnia zmiana/MODIFIED: 10.01.2010 (utworzona/CREATED 13.07.2002) | Zobacz też rośliny naczyniowe Polski, atlas roślin
Wersja publikacji: 2010.03.10w


EGIPT |