Polyporus

żagiew

na stronie — Owocnik (Fruitbody) · Występowanie · Wartość (Importance) · Uwagi (Remarks) · klucz

owocnik (Fruitbody)

Jednoroczny. Zbudowany z kapelusza i trzonu. Nie potrafią obrastać przeszkód. Trzon dobrze wykształcony, osadzony centralnie, ekscentrycznie lub bocznie. Niekiedy bardzo krótki lub u niektórych gatunków drzewkowato rozgałęziony. U części gatunków cały lub w części z ciemnym kutnerem. Warstwa rurek pojedyncza, da się stosunkowo łatwo oderwać od kapelusza. Wysyp zarodników biały. Zarodniki bezbarwne, gładkie, podłużno-elipsoidalne do prawie cylindrycznych, nieamyloidalne.

występowanie

Saprofity lub pasożyty. Przeważnie na drzewach i martwym drewnie. Powodują białą zgniliznę. W Europie kilkanaście (13) gatunków.

wartość (Importance)

Owocniki części gatunków gdy młode i niełykowate to są jadalne.

uwagi (Remarks)

W budowie anatomicznej żagwie wykazują pokrewieństwo do grzybów blaszkowych z rzędu Agaricales i tam, bądź do rzędu bezblaszkowców Aphyllophorelae są często w nowych ujęciach zaliczane.

góra/top · dół/bottom

Klucz do Polyporus (żagiew)

Wykorzystałem w znacznym stopniu podział klucza z:
[17] Domański S., Orłoś H., Skirgiełło A., 1967, Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom 3. Żagwiowate II; PWN.

gatunek

cechy charakterystyczne

siedlisko, podłoże, występowanie

1. trzon biały lub białawy, w żadnej części nie pokryty kutnerem

Polyporus ciliatus (żagiew orzęsiona)

pory małe, 0.05-0,2 mm średnicy; trzon zwykle dłuższy niż średnica kapelusza, centralny lub ekscentryczny; u świeżych owocników delikatnie aksamitno łuseczkowaty

na martwym drewnie drzew liściastych, często tworzy duże grupy owocników
pospolita
owocuje głównie 7,8, także wiosną

Polyporus arcularius (żagiew włosistobrzega)

pory > 0.5mm średnicy; trzon dłuższy, centralny, 2-3 x 0.2-0.4; miąższ łamliwy; kapelusz zwykle 1-3.5 cm średnicy, ochrowożółty [9]

przeważnie na leżących na ziemi gałęziach drzew i krzewów liściastych
średnio pospolita
najsilniej owocuje 5,6

Polyporus brumalis (żagiew zimowa)

pory > 0.5mm średnicy, różnej wielkości 0.3-1-2 x 0.2-0.6-1 mm; trzon dłuższy, zwykle centralny, 2-3 x 0.2-0.6 cm, brunatny lub czerwonobrunatny, rzadziej jaśniejszy; miąższ skórkowaty; kapelusz 2-7 cm średnicy; żółtawobrunatny, ciemnobrunatny, ciemnoczerwono-brunatny do czarnobrunatnego z wiekiem blednie

na martwym drewnie drzew liściastych, na leżących na ziemi gałęziach i kłodach
niezbyt pospolita
najsilniej owocuje 10,11 i 3,4

Polyporus alveolaris (żagiew wielkopora [żagiew morwowa]) (=mori)

kapelusz ochrowy do blado pomarańczowo-żółtego; z dużymi, ciemniejszymi, przylegającymi łuskami; pory duże 1-5 mm długości, miąższ miękki

rzadki; wiosną na leżących gałązkach drzew liściastych, zwłaszcza jesionu i orzecha włoskiego

2. cały trzon lub jego dolna część pokryta brunatnym lub czarnym kutnerem

2.1. duże pory, > 0.5 mm średnicy

Polyporus squamosus (żagiew łuskowata)

bardzo duże owocniki, nawet do 600 mm średnicy

owocniki wyrastają pojedynczo na żywych drzewach liściastych, przeważnie wysoko nad ziemią
pospolita
od maja do października

2.2. pory drobne, 0.2-0.4 mm średnicy

2.2.2. trzon cały jest pokryty czarnym kutnerem

Polyporus melanopus (ż. ciemnonoga)

na korzeniach i drewnie olszy, brzozy, buku i dębu, zagrzebanym w ziemi; kapelusz początkowo z krotkimi włoskami, jasny, ochrowy do szarobrązowego.

2.2.2. trzon pokryty czarnym kutnerem jedynie u podstawy

Polyporus badius (żagiew kasztanowa [żagiew czarnotrzonowa]) (=picipes)

kapelusz kasztanowatobrązowy do czerwonobrązowego i niemal czarnego, na brzegu jaśniejszy, nagi, skórka żelatynowata, lśniąca, wygląda jak polakierowana; cienki, 1-3 mm grubości;

nieczęsty, od wiosny do jesieni, pojedynczo lub w grupach, na pniach i pniakach drzew liściastych, zwłaszcza wierzby, olszy, topoli

Polyporus varius (żagiew zmienna)

powierzchnia kapelusza matowa, ochrowa, płowa, kasztanowata, rudawocynamonowa; miąższ w kapeluszu 3-7 mm grubości

martwe drewno liściastych
bardzo pospolity
6-10

Dendropolyporus umbellatus (żagiew wielogłowa [żagiew okółkowa]) (=Grifolia umbellata, Polyporus umbellatus)

owocniki krzaczkowaty z wieloma dziesiątkami małych kapelusików; bardzo duże, do 500 mm średnicy i kilku kg wagi

wokół żywych i martwych drzew liściastych
rzadki

literatura · references
· Domański S., Orłoś H., Skirgiełło A., 1967 — Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom III. Żagwiowate II (Polyporaceae pileatae), Szczeciniakowate II (Mucronoporaceae pileatae). Lakownicowate (Ganodermataceae). Bondarcewowate (Bondarzewiaceae). Boletkowate (Boletopsidaceae). Ozorkowate (Fistulinaceae). [17]

góra/top

wersja publikacji 15.01.2012.www · ostatnio zmieniana/last modified 14.12.2009 · została utworzona/was created 14.01.1998

Zalinkuj tę stronę kodem (przykładowy tekst linku dostosuj do swoich potrzeb):
kod html: <a href="http://www.grzyby.pl/gatunki/Polyporus.htm">żagiew - Polyporus - żagwie - Grzyby Polski, Fungi of Poland grzyby.pl</a>
BBCode na wielu forach: [url=http://www.grzyby.pl/gatunki/Polyporus.htm]żagiew - Polyporus - żagwie - Grzyby Polski, Fungi of Poland grzyby.pl[/url]

EGIPT