Russula pectinata (Bull.) Fr. ss. Romagn.

Kapelusz żółtawy, szaroochrowy, orzechowy do płowego, czasem z rdzawymi plamami; 50-95 mm średnicy, początkowo wypukły, potem spłaszczony do płytko wklęsłego; brzeg wyraźnie karbowany i gruzełkowaty, cienki; skórka przyrośnięta do kapelusza, daje się oderwać tylko na brzegu, wilgotna jest lepka, szybko wysycha i jest wtedy błyszcząca.

Blaszki białawe, szybko jasnokremowe i kremowe, także rdzawo plamiste; niezbyt gęste, z licznymi blaszeczkami, rozwidlone, przyrośnięte do krótko zbiegających, ostre przy brzegu.

Trzon białawy, u podstawy szarzejący z rdzawożółtymi plamami; 50 x 20 mm, walcowaty, nieco zgrubiały u podstawy; pełny, z wiekiem komorowaty.

Miąższ białawy, pod skórką żółtawy i w komorach trzonu brudno żółknący; zapach mdląco-owocowy; smak ostry, niemiły, mdlący jak u gołąbka śmierdzącego (Russula foetens); z FeSO₄ brudnoczerwony.

Wysyp zarodników kremowy. Zarodniki odwrotenie jajowate, powierzchnia przecinkowato-brodawkowata z tendencją do tworzenia krótkich grzebieni lub łączników; wyraźnie amyloidalne, 6.5-7.5 x 5 - 5.5 µm.

Dość częsty w lasach liściastych.

Quite common in hardwood forests.

Niejadalny.

Inedible.