Russula laurocerasi Melzer

Kapelusz barwy orzechowej (ochrowy, środek ciemniejszy, nawet umbra, bywa rdzawo nabiegły); 30-90 mm średnicy, półkulisty, szybko spłaszczony i z wklęśnięciem w centrum; powierzchnia wilgotna lepka; brzeg ostry, delikatnie karbowany i promieniście-gruzełkowaty.

Blaszki kremowe, niekiedy z nielicznymi ochrowymi plamami; łamliwe, z międzyblaszkami, prawie wolne (wąsko przyrośnięte lub wolne), przy brzegu kapelusza ostre, przy trzonie zwężone i czasem rozwidlone.

Trzon 5-8 x 1.5-3.5 cm, cylindryczny, przebarwiający się ochrowocielisto, podstawa u starych egzemplarzy rudawa; gładki, matowy; rdzeń watowaty, potem komorowaty.

Miąższ dość cienki i jędrny, kremowy (biały), niezmienny, u podstawy trzonu bywa ciemnordzawy. Zapach gorzkich migdałów. Smak ostry różnej intensywności, może być też łagodny ale niemiły.

Wysyp jasnokremowy (kremowy). Zarodniki 9-10 x 9 µm, kulistawe, urzeźbienie brodawkowato-grzebieniaste.

Niezbyt częsty, występuje na południu Polski, latem i jesienią, w lasach liściastych i mieszanych, pod dębami i bukami.

Not common. Summer-fall in decidious and mixed forests, under oaks and beeches.

Niejadalny z uwagi na nieprzyjemny zapach i smak.

Inedible because of unpleasant odour and taste.

R. foetens

Egzemplarze z rdzawo nabiegłymi kapeluszami mogą przypominać gołąbka śmierdzącego (Russula foetens).