strzępiak ceglasty


Inocybe erubescens A. Blytt
strzępiak ceglasty (Red-staining Inocybe)

syn. Inocybe patouillardii Bres. [as 'patouillardi'], Annls mycol. 3; syn. Inocybe rubescens sensu auct.: fide Checklist of Basidiomycota of Great Britain and Ireland (2005)


Inocybe erubescens
05.07.2004, Kościerzyna; znal. 040705.1
Copyright © by Marek Snowarski
Inocybe erubescens
05.07.2004, Kościerzyna; znal. 040705.1
Copyright © by Marek Snowarski
Inocybe patouilliardii
(przymiar50 mm) starsze owocniki ceglasto przebarwione w miejscu uszkodzeń / old sporocarps with reddish spots; 23.06.1999, Wolin
Copyright © by Marek Snowarski
Inocybe patouilliardii
stare owocniki / old sporocarps; 23.06.1999, Wolin
Copyright © by Marek Snowarski

OwocnikFruitbody Inocybe erubescensInocybe erubescensInocybe erubescens


Kapelusz 30-90 mm średnicy; początkowo czysto biały, potem blado kremowy, słomkowy, z wiekiem lub uszkodzony plamisty, ceglasty do cynobrowoczerwonego; powierzchnia sucha, jedwabista, gładka, bez łuseczek ale delikatnie włókienkowata; kształt stożkowato wypukły z podwiniętym brzegiem, potem brzeg prostuje się, wywija i promieniście pęka, z wiekiem nieregularnie rozpostarty; w centrum kapelusz jest dość mięsisty, ku brzegom cienki.
Blaszki białe z wiekiem ciemno-oliwkowo-rdzawe, uszkodzone czerwienieją; ostrze jaśniejsze, białawo oszronione; ułożone dość gęsto, cienkie, szerokie, zatokowato wycięte do prawie wolnych.
Trzon duży i masywny, 50-200 x 8-20 mm, równogruby bez lub ze słabo zaznaczoną bulwką; biały z wiekiem różowy lub prawie cynobrowy (barwa włókienek na powierzchni) - zwłaszcza przy podstawie, przy szczycie oszroniony.
Miąższ w kapeluszu biały, w trzonie różowiejący; zapach wyraźny, przyjemny, słodkawy, owocowy, smak łagodny.|Pileus 30-90 mm in diameter; initially pure white, later pale creamy, straw-coloured, with age or injured spotty, brick-coloured to cinnabar-red; surface dry, silky, smooth, scaleless but delicately fibrillose; conic-convex with incurved margin, later the margin straightens, rolls outward and splits radially, with age irregularly expanding; in the centre the cap quite succulent, towards the margins thinner.
Lamellae white, with age dark olive-rusty, injured redden; edges lighter-coloured, whitish powdered; spaced quite close, thin, broad, sinuate to almost free.
Stipe big and massive, 50-200 x 8-20 mm, equal with or without a distinct bulb; white, with age pink or almost cinnabar (colour of the fibrils on the surface) - especially at the base, in apex pruinose.
Flesh in the cap white, in the stipe getting pink; odour strong, pleasant, sweetish, fruity, taste mild.

ZarodnikiSpores   Wysyp zarodników ochrowobrązowy. Zarodniki gładkie, owalno-fasolkowate, wiele nieregularnych, 9-12 x 5-8 µm.
  Spore print ochraceous-brown. Spores smooth, ovalo-allantoid, numerous irregularly shaped, 9-12 x 5-8 µm.
Występowanie Inocybe patouilliardii  Częsty. Od maja do lipca (sierpnia), pojedynczo lub w grupach, na wapiennym podłożu w lasach liściastych, na poboczach dróg, pod bukami, lipami, dębami.
  Common. Late spring- early summer in hardwood forests on calcareous soils.
WartośćImportance   Grzyb bardzo silnie trujący. Zawiera dużo muskaryny.
  Deadly poisonous.
UwagiRemarks
Inocybe perlata
I. perlata

Mniejszy, podobnie zabarwiony strzępiak czerwieniejący (Inocybe godeyi) ma dobrze wykształconą bulwkę u podstawy trzonu. Brązowe formy mogą przypominać masywnego strzępiaka perłowego (Inocybe fastigiata) lub strzępiaka perłowego (Inocybe perlata), te jednak nie mają czerwieniejącego miąższu.

Smaller, similarly coloured Inocybe godeyi has a well-developed bulb at the stipe base. Brown forms may resemble a massy Inocybe fastigiata or Inocybe perlata, however, they do not have a redding flesh.
Calocybe gambosa
Calocybe gambosa

Strzępiak ceglasty (Inocybe erubescens) to duże zagrożenie dla wiosennych grzybiarzy zbierających gęśnicą wiosenną (Calocybe gambosa) ponieważ wyrasta ona na tych samych stanowiskach co strzępiak ceglasty a młode owocniki obu tych gatunków są do siebie podobne. Zdecydowanie różni się ona białym wysypem zarodników.

Very dangerous may be to mistake it with a fruiting in the same period (spring) edible St. George's Mushroom (Calocybe gambosa), which has similar looks, mealy odour and whitish spore print.

Występowanie Na glebach wapiennych w lasach liściastych, parkach: częsty
w grupach
5-6.
Zwróć uwagę duże, mięsiste grzyby: silnie trujący gatunek
W publikacjach po 2000 r. Inocybe erubescens A. Blytt - Basidiomycota
synonimy: I. patouillardii Bres., I. lateraria Ricken
uwagi: wg IF I. lateraria to odrębny gatunek
Flisińska 2004 (as: Inocybe patouillardii), Ławrynowicz i in. 2002 (as: Inocybe patouillardii), Bujakiewicz i Kujawa 2000 (as: Inocybe patouillardii), Friedrich i Orzechowska 2002, Lisiewska 2004 (as: Inocybe patoullardi), Ławrynowicz 2001a (as: I. patouillardii), Friedrich 2002, Łuszczyński 2008, Wojewoda 2008, Wilga 2000a (as: I. patouillardii), Wilga 2000b (as: I. patouillardii), Fiedorowicz 2009, Kujawa 2009, Kujawa 2009a,
Literatura (REFERENCES) Nespiak A., 1990 - Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XIX. Strzępiak (Inocybe). p.42 [30]
Gumińska B., Wojewoda W., 1983 - Grzyby i ich oznaczanie. p.398 [5]
Fluck, M., 1995 - Jaki to grzyb? p.325 [2]
W Internecie (LINKS) Lista (13) linków zewnętrznych, w tym miejscu, dostępna w wersji profesjonalnej; tutaj użyj linku w tytule tego bloku aby je odszukać.
List of (13) external links available in professional version; here use link on the left to locate it.
Fotografie 1:1
(Natural size photographs)
Strona z fotografiami sprowadzonymi do naturalnego rozmiaru (skala 1:1) dostępna tylko w wersji profesjonalnej
Page of natural size photographs (scale 1:1) availlable in professional version


Wybrane znaleziska. Kliknij na miniaturkę aby zobaczyć tablicę wszystkich fotografii:
Selected collections. Click on small photo to see all pictures:
Inocybe erubescens

04 07 05 - 1 - 7 fot.
(Kościerzyna)

Inocybe patouilliardii

99 06 23 - 1 (Marek Snowarski) - 11 fot.
(Wolin)



Copyright © 2000-2009 by Marek Snowarski
Ostatnia zmiana/MODIFIED: 25.11.2009 (utworzona/CREATED 25.02.2000) | Zobacz też rośliny naczyniowe Polski, atlas roślin
Wersja publikacji: 2010.03.10w


Najlepsze oferty pracy tylko w Portalu Praca.pl |