Ustawianie przysłony polowej

---

Z powrotem do "oznaczania grzybów", "oświetlenie w mikroskopie".

---

[... w przygotowaniu ... , wymaga uzupełnienia i korekty] Przesłona polowa (czyli przesłona pola widzenia) decyduje a) o polu widzenia, gdy jest mniejsza niż odpowiednia przesłona pola widzenia w okularze, to ją widać i wtedy ona ogranicza pole widzenia, b) o intensywności poświaty zmniejszającej kontrast

Przesłonę polową możemy ustawiać jeśli ją mamy w mikroskopie. Jest ona elementem układu optycznego oświetlacza. Gdzie jej szukać zobacz na stronie o budowie mikroskopu [w przygotowaniu}.
Właściwie ustawiony kondensor, dla oświetlenia wg Koehlera, znajduje się w takiej odległości od preparatu, że tworzy w jego płaszczyźnie obraz przesłony polowej. Przez okular widzimy więc jednocześnie preparat i źrenicę przesłony polowej. Właściwe ustawienie oznacza, że obraz przesłony jest ostro ustawiony w płaszczyźnie preparatu i jego centrum znajduje się w centrum pola widzenia a rozmiar jest równy polu widzenia lub ograniczony do interesującego nas wycinka pola widzenia.

Po nastawieniu ostrego widoku preparatu przystępujemy do ustawiania wysokości kondesora w takim położeniu aby uzyskać ostry obraz przesłony polowej w polu widzenia okularu.
Przesłone polową należy tak zmniejszyć aby była pewność, że jej obraz zmieści się w polu wiedzenia okularu. Jeśli nie mamy pewności należy ją zmniejszyć maksymalnie. Przesłony polowej możemy nie widzieć jeśli na drodze światła z niej wychodzącej znajdą się elementy matowe, np. filtr matowy lub matowa soczewka rozpraszająca dołączona do kondensora (taka np. jest w zestawie z kondensorem PZO).

Centrujemy kondensor przy pomocy przeznaczonych do tego celu pokręteł tak aby obraz przesłony polowej był widoczny centralnie w polu widzenia okularu. Łatwiej jest ocenić wycentrowanie przesłony polowej, gdy jest ona na tyle powiększona aby tylko nieco wchodziła w pole widzenia okularu.
Jeśli w naszym mikroskopie kondensor jest osadzony w sposób nie dający możliwości regulacji jego wycentrowania, to oczywiście musimy żyć z mniejszymi lub większymi odstępstwami od wycentrowania kondensora.

Przy ostatecznym ustawieniu przesłony polowej kierujemy się widokiem krawędzi blaszek przesłony, która powinna być ostro widoczna. Często pomocne są wszelkie zadziory blaszek (na fot. w dolnej części przesłony, nieco w prawo). Barwna poświata (efekt aberacji chromatycznej zwykłych kondensorów Abbego) powinna przechodzić na krawędzi przesłony z czerwonej w niebieską możliwie wąskim pasmem i barwy powinny być równomiernie rozłożone na całym obwodzie źrenicy przesłony.

Obraz przesłony nieostry "w stronę czerwieni".

Przesłona w okolicach właściwego ustawienia.

Obraz przesłony nieostry "w stronę niebieskiego".

---

Z powrotem do "oznaczania grzybów", "oświetlenie w mikroskopie".