czyreń ogniowy


Phellinus igniarius (L.) Quél. (1886)
czyreń ogniowy (Hardwood Trunk Rot)


Phellinus igniarius
na pniu żywej wierzby, las łęgowy / on trunk of live willow; 31.05.1998, Dolny Śląsk, dolina Odry; znal. 980531.11
Copyright © by Marek Snowarski
Phellinus igniarius
na pniu żywej wierzby / on live willow trunk; 31.10.1998, Dolny Śląsk, dolina Odry
Copyright © by Marek Snowarski
Phellinus igniarius
jeden z kilku owocników na stojącym pniu martwej wierzby / one of few fruitbodys on standing dead willow stem; 07.04.2004, dolina Odry-Oławy; znal. 040407.2
Copyright © by Marek Snowarski
Phellinus igniarius
górna powierzchnia owocnika / upper pileus surface; 07.04.2004, dolina Odry-Oławy; znal. 040407.2
Copyright © by Marek Snowarski
Phellinus igniarius
na leżącym martwym pniu wierzby w lesie łęgowym / on laying dead willow stem in floodplane forest; 30.03.2003, dolina Bystrzycy; znal. 030330.1
Copyright © by Marek Snowarski

OwocnikFruitbody
Phellinus igniarius
cross-section
Phellinus igniarius
pores
  Owocnik duży, zwykle kopytowaty, w zarysie półkulisty, szerokości 70-200(400) mm; powierzchnia matowa, szarobrązowa do czarnoszarej i prawie czarnej, zwykle szeroko koncentrycznie bruzdowana; brzeg szeroki (nieraz bardzo gruby), obły, cynamonowobrązowy, jasnobrązowy, rdzawy, w okresie wzrostu jasnoszary, puszysty. Powierzchnia kapelusza bardzo twarda, u starszych owocników głęboko spękana.
  Pory bardzo drobne (4-6 na mm), okrągłe, rdzawobrązowe do ciemnobrązowych, w okresie wzrostu pokryte szarawym nalotem. Rurki niewyraźnie wielowarstwowe (owocnik wieloletni), pojedyncza warstwa wysoka do 5 mm, rdzawobrązowe, barwy miąższu lub jaśniejsze; z wiekiem zarastają białymi strzępkami.
Phellinus igniarius
KOH reaction
  Miąższ jednorodny (u góry może być niewyraźnie strefowany), ciemny, rdzawobrązowy lub kasztanowobrązowy, twardy, zdrewniały, grubości do 20 mm. Zapach słaby, grzybowy. Smak nieco kwaskowato-gorzkawy.
  Fruitbody large, usually hoof-shaped, hemispheric in outline, 70-200 (400) mm across; surface dull, grey-brown to black-grey and almost black, usually broadly concentrically striate; margin broad (often very thick), obtuse, cinnamon-brown, light brown, rusty, during growth period light-grey, soft. Crust very hard, in older specimens with deep cracks.
  Pores very fine (4-6 per mm), round, rusty-brown to dark brown, during growth period with greyish pruina. Tubes indistictly multi-layered (parennial sporocarp), single layer up to 5 mm high, rusty-brown, the colour of flesh or lighter; in age covered with white mycelium.
  Flesh homogeneous (at the top may be indistinctly zoned), dark rusty-brown or chestnut-brown, hard, woody, thick up to 20 mm. Smell weak, fungoid. Taste somewhat sourish-bitterish.
ZarodnikiSpores   Wysyp zarodników biały. Zarodniki prawie kuliste, gładkie, bezbarwne, grubościenne, 5-6.5 x 4-5.5 µm. Wytwarzanie zarodników trwa praktycznie przez cały rok, także zimą w cieplejsze dni.
  Spore print white. Spores subglobose, smooth, hyaline, thick-walled, 5-6.5 x 4-5.5 µm. Spores produced practically throughout a year, also in winter on warmer days.
Występowanie Phellinus igniarius  Gatunek bardzo pospolity. Wieloletnie owocniki wyrastają na pniach żywych drzew liściastych, grabów, wierzb, osik, brzóz, dębów i innych, zwykle wysoko nad ziemią; wywołuje bardzo silną białą zgniliznę drewna, po zamarciu drzewa owocniki rozwijają się jeszcze przez jakiś czas.
  Very common. Perennial fruitbodies grow on trunks of living decidious trees (hornbeam, willow, poplar, birch, oak and other) usually high above ground; cause strong white rot.
I2:99; III3:03; IV1:04; V3:98; VII3:05; X3:98;
WartośćImportance   Niejadalny. Jeden z ważniejszych pasożytów drzew liściastych.
  Inedible. Dagerous and widespread parasit of decidious trees.
UwagiRemarks   Czyreń osikowy (Phellinus tremulae) rośnie na topoli osice, owocniki są mniejsze, często mniej lub bardziej rozpostarte.
  Czyreń dębowy (Phellinus robustus) rośnie tylko na dębach, miąższ ma jaśniejszą żółtaworudą, rdzawocynamonową barwę.
  Phellinus tremulae grows on Populus tremulae, is smaller, often more or less plane.
  Phellinus tobustus grows exclusivelly on oaks, flesh is lighter, yellowish-rusty, in age cinammone-rusty.
W publikacjach po 2000 r. Phellinus igniarius f. resupinatus Bourdot & Galzin - Basidiomycota
uwagi: w checklist (2003) odmiana niewyróżniana
Bujakiewicz 2004,
Literatura (REFERENCES) Dermek A., 1988 - Grzyby znane i mniej znane. [9]
Gumińska B., Wojewoda W., 1983 - Grzyby i ich oznaczanie. [5]
W Internecie (LINKS) Lista (9) linków zewnętrznych, w tym miejscu, dostępna w wersji profesjonalnej; tutaj użyj linku w tytule tego bloku aby je odszukać.
List of (9) external links available in professional version; here use link on the left to locate it.
Fotografie 1:1
(Natural size photographs)
Strona z fotografiami sprowadzonymi do naturalnego rozmiaru (skala 1:1) dostępna tylko w wersji profesjonalnej
Page of natural size photographs (scale 1:1) availlable in professional version


Wybrane znaleziska. Kliknij na miniaturkę aby zobaczyć tablicę wszystkich fotografii:
Selected collections. Click on small photo to see all pictures:
Phellinus igniarius

05 07 26 - 1 - 9 fot.
(okolice Kołobrzega)

Phellinus igniarius

03 03 30 - 1 - 6 fot.
(dolina Bystrzycy)

Phellinus igniarius

04 04 07 - 2 - 10 fot.
(dolina Odry-Oławy)

Phellinus igniarius

98 05 31 - 11 (Marek Snowarski) - 2 fot.
(Dolny Śląsk, dolina Odry)



Copyright © 1998-2006 by Marek Snowarski
Ostatnia zmiana/MODIFIED: 07.06.2006 (utworzona/CREATED 17.07.1998) | Zobacz też rośliny naczyniowe Polski, atlas roślin
Wersja publikacji: 2010.03.10w


praca |