Phallus impudicus L.: Pers.

Początkowo rozwija się pod ziemią jako jajowaty twór, rozmiarów 40-60 x 30-50 mm, w tym stadium jest okryty białawą, kremową lub żółtawą osłoną, gładką lub słabo żyłkowaną a u postawy pofałdowaną; do podłoża jest przymocowany za pomocą mocnych, korzeniastych, białych sznurów grzybni; pod wierzchnią białawą osłoną znajduje się druga gruba, galaretowata barwy żółtawej. W końcowej fazie rozwoju "jajo" wystaje na powierzchnię ziemi.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie

Trzon białawy, 100-200(300) x 30-50 mm, równogruby nieco zwężający się ku górze, powierzchnia gąbczasta, wnętrze puste; jest bardzo kruchy.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inne elementy niedostępne w tym przeglądzie atlasu. To korzystanie z całego bogactwa informacji atlasu. Przejście do pełnej wersji atlasu znajduje się w linkach z zielonym tłem, które znajdziesz w nagłówku i stopce tej strony. Konto dostępu do pełnej wersji mo

Fruitbody develops in soil as egg-like structure, 40-60 x 30-50 mm, it is covered with thin, whitish, cream or yellowish membrane, surface smooth or slightly reticulate, at egg's base undulating, egg is attached to ground with rhizoides; below whitish membrane is thick gelatinous yellowish layer. At the end of egg phase the top of it could be seen above ground.
Next phase of development is rapid (in few hours, even less then two) - egg membrane is cracking (the remains forms volva) and whitish stipe with olive-green top is rapidly growing.
Stipe whitish 100-200(300) x 30-50 mm, equal or tapered at top, surface spongy, hollow; fragile. Cap surface covered with dark green to olive-green slimy gleba, 20-40 mm in diameter, attached at the apex, below only appressed. Its disgusting odour of rotting flesh attracts flies which eat gleba and disperse spores. Cap with eaten gleba is whitish with honeycomb structure.

Masa zarodników zielonkawa. Zarodniki owalno-elipsoidalne, gładkie, barwy zielonkawej (bladożółtej), 3.5-5 x 1.5-2 µm.

Gleba green. Spores ovoid-ellipsoid, smooth, greenish-yellowish, 3.5-5 x 1.5-2 µm.

Bardzo pospolity. Owocniki wyrastają od późnej wiosny do jesieni, najwięcej latem; często w grupach, w lasach iglastych i liściastych, w miejscach żyznych i wilgotnych, także w parkach i ogrodach. Jeden z niewielu gatunków, które człowiek może znaleźć 'na węch'.

Very common. Spring-fall, most often in summer, in coniferous and hardwood forests, solitary or gregarious in rich and wet places.

Bywa jadany w fazie "jaja", wtedy nie ma jeszcze nieprzyjemnego zapachu i ma smak rzodkiewki. [10] podaje, że smażone na tłuszczu przypominają w smaku rybę.

Could be eaten when in "egg" stadium (odourless) but there is little reason to do it.

sromotnik woalkowy (Phallus duplicatus)

Istnieje odmiana sromotnika z krótką siateczką (induzjum) poniżej główki Phallus impudicus var. pseudoduplicatus, czy też sromotnik woalkowy (Phallus duplicatus).

There is form with short reticulate collar bellow cap - Phallus impudicus var. pseudoduplicatus or Phallus duplicatus.

Bliski gatunek sromotnik fiołkowy (Phallus hadriani) wyróżnia się purpurową barwą osłony "jaja", rośnie głównie na wydmach nadmorskich wśród traw i na innych piaszczystych, suchych i ciepłych siedliskach na terenie całego kraju.

Very close Phallus hadriani differs with purple "egg shell" when young. Grows on costal dunes and in other dry, warm, sandy habitats.

Podobną formę ma mądziak psi (Mutinus caninus) - tworzy mniejsze i bardziej wiotkie owocniki, z główką (pod wartwą zarodnikonośną) barwy pomarańczowej do malinowoczerwonej. Główka jest silnie zrośnięta z trzonem.

Mutinus caninus develops smaller and slender fruitbodies, with orange to red cap surface below gleba.

W mowie potocznej funkcjonuje nazwa sromotnik zarówno w odniesieniu do sromotnika bezwstydnego (Phallus impudicus), jak i w odniesieniu do muchomora sromotnikowego (Amanita phalloides). Ta synonimia powoduje oczywiste zamieszanie w sytuacji, gdy dwie komunikujące się ze sobą osoby używają nazwy sromotnik w odmiennym znaczeniu.