Meripilus giganteus (Pers.: Fr.) Karst.

Owocnik bardzo duży, składający się z wielu połączonych u podstawy, rozetkowato lub dachówkowato ułożonych kapeluszy, cały owocnik może osiągać 25(50) kg wagi i średnicę ponad metra. Pojedyncze kapelusze średnicy (20)150-300(500) mm, są łopatkowate lub półkuliste, trzony bardzo krótkie lub brak i są zrośnięte u podstawy w jeden pień. Młode kapelusze są żółtobrązowe, potem sadzowatoochrowe do ciemno-czerwono-brązowych. Powierzchnia filcowata, matowa, ziarenkowata (drobnołuseczkowata), koncentrycznie pręgowana, promieniście pomarszczona lub bruzdowana. Młody brzeg kapelusza jaśniejszy, kremowy, zaokrąglony, z wiekiem czarniawy, nierówny, falisty, powcinany; ostry.

Pory kremowe, bladoochrowe, po dotknięciu brązowieją i czernieją; bardzo drobne (3-4 na mm), okrągłe. Rurki długości 4-6 mm.

Miąższ biały, czerniejący przy uszkodzeniu i z wiekiem; młody dość miękki i soczysty, potem włóknisty, łykowaty; z wiekiem prawie skórzasty; grubszy od warstwy rurek. Zapach silnie aromatyczny, przyjemny; smak kwaskowaty.

Sporocarp very big, comprising of many attached at the base, rozete or shelves caps, the whole sporocarp can weigh up to 25(50) kg and have over 1 m in diameter. Single pilei (20)150-300(500) mm in diameter, are fan-shaped or hemispherical, stipes very short or none and grown into one stump at the base. When young the cap yellow-brown, later soot-ochre to dark red-brown. Surface tomentose, dull, granular (finely scaly), concentrically striate, radially wrinkled or striated). Young margin of the cap lighter, creamy, round, in age blackish, uneven, wavy; sharp.

Pores creamy, pale ochre, bruised turn brown and black; very fine (3-4 per mm), round. Tubes 4-6 mm long.

Flesh white, damaged and in age turns black; young quite soft and succulant, later fibrillose, tough; with age near membranous; thicker than a layer of tubes. Smell intensively aromatic, pleasant; taste sourish.

Wysyp zarodników biały ze słabym odcieniem słomkowożółtym. Zarodniki szeroko-elipsoidalne, gładkie, bezbarwne, 5.5-6.5 x 4.5-5.5 µm.

Spore print white tinged straw-coloured. Spores broadly ellipsoid, smooth, hyaline, 5.5-6.5 x 4.5-5.5 µm.

Niezbyt częsty. Owocniki jednoroczne, wyrastają od lata do jesieni u podstawy żywych (rzadziej martwych) buków i innych drzew liściastych (dębu, klonu, jesiona, brzozy, grabów, topoli, platanu), rzadko na iglastych.

Not common. Sporocarps grows summer-fall, gregarious on the base of beech and other hardwood trees, rarely on conifers.

Gatunek w Polsce chroniony. Młode kapelusze jadalne, ale nie ma to sensu nawet gdyby nie był chroniony (mają nieprzyjemny smak).

When young edible but of unpleasant taste.

Grifola frondosa

Bondarzewia mesenterica

Rodzaj flagowiec (Meripilus) jest jednogatunkowy. Podobne owocniki tworzą:

Jodłownica górska (Bondarzewia mesenterica) bardzo podobna, pasożytuje na drzewach iglastych (na korzeniach jodły), rośnie w górach, miąższ jest miękki, ma ostry smak, pory są większe; zarodniki jak w rodzaju gołąbek (Russula), urzeźbione i amyloidalne.

Żagwica listkowata (Grifola frondosa) - rzadka, także tworzy bardzo duże owocniki kępy owocników, jej pory i kapelusz przy ucisku nie czernieją, a kruche kapelusiki wyrastają z wielokrotnie rozgałęzionego trzonu; wyrasta głównie na dębach i grabach.

This is the only specie in Meripilus genus. Simillar fruitbodies has:

Bondarzewia mesenterica which grows on roots of conifers (usually fir) in montane areas; flesh is hot and has broader pores.

Hen of the woods (Grifola frondosa) is rare, fruitbodies consists with numerous, plane, fan-shaped, thin and fragile caps growing from few times forked stipe; pores do not bruising black; grows at the base od decidious trees mainly oaks and hornbeam.