Cortinarius nanceiensis Maire

Kapelusz w centrum ciemniejszy czerwonobrązowy, czerwonoorzechowy, ku brzegom jaśniejszy zielonkawożółty, czasem z oliwkowym odcieniem; 35-70 mm szerokości, początkowo półkulisty, z wiekiem wypukły do płaskiego, bez garbka; powierzchnia gładka, wilgotna śluzowata, sucha jedwabista, w centrum z wiekiem gruzełkowato-łuseczkowata; brzeg prosty, u młodych owocników jasnożółtą zasnówką połączony z trzonem.

Blaszki u młodych owocników jasne zielonkawożółte, z wiekiem żółtobrązowe do rdzawobrązowych; szerokie; do trzonu dochodzi 70-90 blaszek, I= 1-3; szeroko przyrośnięte do trzonu do nieco zbiegających; ostrze równe.

Trzon początkowo jasny zielonkawożółty, z wiekiem ciemnieje, z plamami i pasami resztek osłony - początkowo zielonkawożółtymi, potem czerwonobrązowymi; 40-70 × 8-12 mm, cylindryczny do maczugowatego, z podstawą rozszerzoną do 20 mm szerokości w formie mniej lub bardziej wyraźnie zaznaczoną bulwką (u odmiany var. bulbopodius z bulwiastą nasadą trzonu).

Miąższ zielonkawożółty, ciemniejszy w warstwie korowej; zapach przyjemny, przypominający niedojrzałe banany [61], jabłka [26V], ściętą świeżo trawę (obserwacja moja); smak łagodny.

Barwa wysypu zarodników czerwonobrązowa.

Reakcja miąższu z KOH purpurowoczerwona [26V], szarooliwkowa z czerwonawymi odcieniami (ku podstawie trzonu i w miejscach uszkodzeń przez owady) [61], na skórce kapelusza oliwkowobrązowa do czerwonobrązowej.

Zarodniki elipsoidalne do migdałowatych, wyraźnie i stosunkowo grubo szorstkie, jasno brązowożółte, 10.4-13.9 × 6.2-7.6 µm, Q= 1.5-2.0 [26V], 10-12 × 6-7(7.5) [61].

Podstawki maczugowate, z 4. sterygmami i sprzążką, 36-40 × 10-12 µm.

Ostrze blaszki sterylne. Końcowe komórki płonne blaszek cylindryczne do maczugowatych, 15-30 × 5-10 µm.

Pleurocystydbrak.

Skórka kapelusza z ześluzowaciałych strzępek szerokości 3-7 µm [26V], 2-5(7) µm [16], jasnobrązowych, część inkrustowana [26V], z zielonkawożółtą granulacją wewnątrzkomórkową, a u młodych także z zewnątrzkomórkową [61], ze sprzążkami. Najbardziej zewnętrzne strzępki (pochodzące z osłony) z oliwkowobrązową zawartością lub złogami.

Rzadki, miejscami występuje często. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, w grupach lub w kręgach, w lasach liściastych i mieszanych na wapieniu, głównie w pobliżu jodeł, także w pobliżu dębów, buków, grabó i leszczyny, w miejscach stale lub okresowo podmokłych.

Podobne: Cortinarius percomis związany ze świerkami, miąższ ma wyraźny, przyjemny, ziołowy zapach, przypominający majeranek; Cortinarius mussivus (=russeoides) występuje wyłącznie pod świerkami i sosnami, ma wyraźnie maczugowaty trzon, bardziej oliwkową barwę kapelusza, zapach silny, nieprzyjemny.