Pholiota lenta (Pers.) Singer (1951)

Kapelusz 40-80(100) mm średnicy; jasny, białawy, gliniastoszary, ochrowawy, ciemniejszy ku centrum; wilgotny silnie śluzowaty z zatopionymi w śluzie drobnymi białawymi łuseczkami, łuseczki mogą być zmyte, starszy nagi; brzeg ostry, długo podwinięty, młody z błoniastymi resztki osłony; kształt początkowo półkulisty, potem wypukły i rozpostarty.

Blaszki młode blado-oliwkowo-żółte, z wiekiem cynamonowożółtawe, gliniastobrązowe; miękkie, przyrośnięte do zbiegających.

Trzon 20-70(90) x 5-10 mm, białawy, w dole brązowiejący, powierzchnia w dole pokryta kosmkami-włókienkami w nieco zygzakowaty wzór, w górze gładki, omączony; cylindryczny, czasem wygiętym, elastyczny, pełny.

Miąższ białawy, w podstawie brązowawy, twardy; bez zapachu lub nieokreślony, smak rzodkwi (grzybowy).

Pileus 40-80(100) mm in diameter; light-coloured, whitish, clay-gray, ocherish, centrally darker; when moist distinctly mucous with minute whitish squamules in the mucilage , squamules can be washed off, when older glabrous; margin acute, incurved for a long time, when young with membranous veil remains; shape initially hemispherical, later convex and plane.

Lamellae pale olive-yellow when young, with age cinnamon-yellowish, clay-brown; soft, adnate to decurrent.

Stipe 20-70(90) x 5-10 mm, whitish, at the base becoming brown, surface at the base floccose-fibrillose forming somewhat zigzaggy pattern, at the apex smooth, farinose; cylindrical, sometimes bent, elastic, solid.

Flesh whitish, in the base brownish, tough; odourless or indefinite, taste raphanoid (fungoid).

Wysyp zarodników ochrowobrązowawy. Zarodniki gładkie, 6-7 x 3-4 µm.

Spore print ochraceous-brownish. Spores smooth, 6-7 x 3-4 µm.

Częsty. Owocniki wyrastają w grupach od września do listopada, częściej późną jesienią, na martwym, zagrzebanym, spróchniałym drewnie i liściach, w lasach liściastych i iglastych, często pod bukami.

Widespread, fall; on rotten, often buried wood in hardwood or coniferous forests.

Niejadalny lub jadalny ale nie warto.

Inedible.

P. gummosa

H. crustuliniforme

Łuskwiak słomkowy (Pholiota gummosa) ma mniejsze owocniki, zwykle wyrasta poza lasami w miejscach trawiastych, kolor ma bardziej beżowo-oliwkowy. Podobne są niektóre włośnianki (Hebeloma) np. włośnianka rosista (Hebeloma crustuliniforme), te mają zwykle zapach i smak rzodkwi i szorstkie zarodniki, ponadto nie rosną na drewnie. Podobne zasłonaki z grupy Phlegmacium w stanie dojrzałym mają inny kolor blaszek, a zarodniki są brodawkowane bez pory rostkowej.

Pholiota gummosa has smaller sporocarps, usually found outside forests in the grass, more beige-olive coloured. Similar are some Hebeloma e.g. Hebeloma crustuliniforme (photo), but they usually have raphanoid odour and taste and rough spores, and they do not grow on wood. Similar Cortinarius from the group Phlegmacium at maturity have different colour of gills, and spores are verrucose and lacking germ pore.