Paxillus atrotomentosus (Batsch) Fr. (1838)

Kapelusz jednobarwny jasnobrązowy, ochrowy, rdzawobrązowy do ciemnobrązowego; duży, (50)100-250(300) mm średnicy, młody wypukły, lejkowaty, także może być muszlowaty lub językowaty z bocznym trzonem; powierzchnia aksamitna, matowa, sucha, z wiekiem popękana; brzeg długo podwinięty.

Blaszki kremowożółtawe, ochrowożółte, uciśnięte plamią się brązowo; gęste, wąskie; wielokrotnie rozwidlające się i łączące się, daleko zbiegające na trzon; ostrze gładkie.

Trzon o powierzchni silnie aksamitnie brązowoczarno owłosionej, z ostrym przejściem w blaszki; krępy, 40-80 × 20-50, 6 x 4 cm; centralny, ekscentryczny lub boczny, czasem korzeniasty.

Miąższ białawy, żółtawy, na cięciu w ciągu kilku sekund przebarwia się w fioletowawe plamy; twardy, elastyczny; zapach słaby kwaskowaty lub brak, smak łagodny, z wiekiem gorzki.

Barwa wysypu zarodników bladoochrowa. Zarodniki gładkie, szerokoelipsoidalne, prawie bezbarwne, niektóre z kroplami, 5-6 x 4 µm

Niejadalny. Nie jest trujący ale niejadalny z powodu łykowatego miąższu i nieprzyjemnego ziemistego-gorzkiego smaku. Gorzki smak nie ustępuje podczas gotowania, suszenia czy innych sposobów przetwarzania.

Inedible.

Częsty. Owocniki wyrastają latem i jesienią, pojedynczo lub w grupach, saprotroficznie, na zbutwiałym drewnie i korzeniach drzew iglastych, często wokół murszejących pieńków.

Common. Summer-fall, solitary or gregarious, on rotten wood and roots of conifers, usually close to rotten stumps.