Marasmius setosus (Sowerby) Noordel.

Blaszki białe, dobrze wykształcone, wąskie, 5-9(11) sięgających trzonu, I= 0-1(2); szeroko przyrośnięte, czasem krótko zbiegające, czasem oddzielające się od trzonu tworzą pozorny kołnierz.

Trzon u góry biały, ku podstawie coraz ciemniej brązowy, aż do czarnego; 5-40 × 0.1-0.3 mm, włosowaty, gładki lub delikatnie bruzdowany, biało oprószony na całej długości i z białymi włoskami do 1 mm długości, silniej owłosiony w dolnym odcinku, z wiekiem wyłysiały; u podstawy często z kilkoma promieniście rozchodzącymi się włosowatymi ryzomorfami.

Miąższ bez zapachu; smak łagodny.

Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, ze sprzążką, 21(25)-38 × 8-12(14); bazydiole nieco węższe i smuklejsze.

Cheilocystydy cienkościenne, prawie cylindryczne, wrzecionowate, butelkowate, 28-56(60) × 6-15 µm, ze sprzążkami.

Pleurocystydy podobne do cheilocystyd ale mniej liczne.

Kaulocystydy dwóch rodzajów. Krótkie, 12-38 × 5.5-10 µm, nieregularnie maczugowate lub wrzecionowate, cienkościenne, hialinowe, ku podstawie trzonu nieco większe, bardziej nieregularne, o nieco grubszych, żółtawych ścianach. Drugi typ to długie do 1 mm włoski, o zgrubiałych ścianach, u podstawy szerokości 6-12 µm, ku górze zwężone do 2-6 µm.

Pileipellis hymeniform, z komórek szerokowrzecionowatych lub maczugowatych, czasem butelkowatych, hialinowych, zwykle cienkościennych, 15-40 × 5-18 µm

Strzępki nie są dekstrynoidalne, poza tymi z góry trzonu.