Grzyby intrygujące

Poniżej coś w rodzaju Top-10 gatunków o które najczęściej pytają się ludzie. Zajrzyj też do szczegółowego opisu danego gatunku a zwłaszcza porównaj swoje znalezisko z uwagami podanymi poniżej opisu na stronie gatunku.

"olbrzymie białe purchawki" to purchawica olbrzymia (Langermannia gigantea) - osiąga wielkość przekraczającą rozmiar piłki do siatkówki, wyrasta w trawie i zachwaszczonych miejscach przy ludzkich siedzibach; gatunek chroniony i nawet dość częsty Jest wiele gatunków w rodzinie purchawkowatych (Lycoperdaceae) ale zwykle o znacznie mniejszych owocnikach. Z nich najczęstsza jest występująca w lasach i na ich obrzeżach purchawka chropowata (Lycoperdon perlatum).

"żółta, duża, masa na drzewie" to żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) - owocnik z ułożonych jeden nad drugim kapeluszy, nawet ponad 0.5m wysokości, jaskrawożółty do pomarańczowożółtego; "hubowata narośl" na drzewach liściastych; pory są tak drobne, że praktycznie niedostrzegalne gołym okiem; grzyb często się pojawia, zwłaszcza wiosną i latem; odpowiednio przyrządzony jest smacznym grzybem jadalnym

intrygujący z racji swojego kształtu :) a jak wygląda z fot. w tym miejscu? podejrzyj przez furtkę photo in Full Version zwraca też uwagę intensywnym, nieprzyjemnym zapachem padliny, który możemy wyczuć z odległości kilkunastu metrów - to sromotnik smrodliwy (Phallus impudicus); rzadko można spotkać inne podobne gatunki o mniejszych owocnikach, z których najczęstszy jest mądziak psi (Mutinus caninus)

opisywany jako "mięsna rozgwiazda na trawie" albo "rozdeptany arbuz" jest to bliski krewny poprzedniego gatunku, o czym zaświadcza też jego nieprzyjemny, intensywny zapach psującego się mięsa; jego nazwa to okratek australijski (Clathrus archeri) - coraz częściej jest spotykany w Polsce w lasach, a zwłaszcza poza nimi na terenach trawiastych

"siniejący borowik z czerwonymi porami" a jak wygląda z fot. w tym miejscu? podejrzyj przez furtkę photo in Full Version borowik ceglastopory potocznie wrzucany do jednego wora z innymi nietypowymi borowikowatymi jako "szatan"; jest to borowik ceglastopory (Boletus erythropus), stosunkowo częsty, jest jadalny i jest jadany tradycyjnie w niektórych regionach Polski Koniecznie należy wiedzieć, że jest wiele innych gatunków "kolorowych borowików" o niebieszczejącym miąższu i nie-żółtych rurkach - poczytaj więcej na stronie o prawdziwkach (Boletus) - nie ma wśród nich gatunków silnie trujących, są jednak takie o nieprzyjemnym smaku lub mogące wywołać wymioty i biegunkę. borowik szatański (w rozumieniu naukowym) Borowik szatański (Boletus satanas) w rozumieniu konkretnego gatunku biologicznego, w Polsce jest stwierdzony tylko na jednej górze w Sudetach - miejscowa ludność zresztą znosi go reklamówkami i zjada gdyż, choć niezbyt smaczny, to po ugotowaniu nie jest trujący. W potocznym języku mianem "szatana", "borowika szatańskiego" nazywa się najczęściej bardzo gorzkiego w smaku, o różowych porach (gdy dojrzały) goryczaka żółciowego (Tylopilus felleus) lub wszelkie "kolorowe borowiki o siniejącym miąższu".

"trufel" Nazwa zwyczajowa "trufel lub trufla" bywa używana w odniesieniu do naziemnego grzyba - tęgoskóra pospolitego (Scleroderma citrinum), jest on trujący. tęgoskór pospolity w Polsce nie stwierdzono (poza jednym odkrytym niedawno stanowiskiem) "trufli prawdziwych", tj. grzybów podziemnych o dużej wartości handlowej i kulinarnej, poszukiwanych i uprawianych na południu Europy. Szanse na odnalezienie większej liczby stanowisk w Polsce są minimalne - jest u nas po prostu zbyt zimno Grzyby tworzące owocniki pod ziemią to bardzo liczebna grupa. W Polsce kilka z nich tworzy też duże, kartoflowate, owocniki - często budzące sensacje i brane za "trufle prawdziwe". Mogą to być różne gatunki innych grzybów podziemnych, czasem piestraki jadalne (Choiromyces meandriformis). Piestrak ma specyficzny zapach. Próbuje się używać go jako przyprawy. Ale do jakości i aromatu trufli mu daleko.