Tubaria conspersa (Pers.) Fayod (1889)

Kapelusz higrofaniczny, wilgotny niemal cynamonowoczerwonawy, suchy blady, srebrzystobiały; cała powierzchnia kapelusza jest pokryta przez białawe, zamszowato-filcowate resztki osłony, pod nimi powierzchnia gładka, naga, resztki osłony zwieszają się też z brzegu kapelusza; 8-20(25) mm średnicy, płasko-wypukły, zwykle z wyraźnym wklęśnięciem w centrum; brzeg nie żłobkowany.

Blaszki jasno cynamonowe, początkowo jasno szaro-brązowawe, potem pomarańczo, szeroko przyrośnięte do zbiegających, ostrze biało oszronione.

Trzon ciemnobrązowawy do mięsnoczerwonawego; początkowo z białymi kłaczkami, potem nagi; 30-50 x 2-2.5 mm, podstawa z biała grzybnią, czasami słabo bulwiasta, pusty.

Miąższ cienki, białawy, ochrowo-brązowy pod skórką kapelusza; zapach słaby, nie wyróżniający się, smak łagodny, nieokreślony.

Pileus hygrophanous, moist almost cinnamon-reddish, dry pale, silver-white; entire surface of the pileus covered with whitish, suedelike-tomentose remains of the veil, underneath them surface smooth, glabrous, veil remains pendant also at the margin of the cap; 8-20(25) mm in diameter, planoconvex, usually distinctly scrobiculate in the centre; margin not striate.

Lamellae light cinnamon, initially light gray-brownish, later orange, adnate to decurrent, edge white powdered.

Stipe dark-brownish to flesh-reddish; initially with white flocci, later glabrous; 30-50 x 2-2.5 mm, base with white mycelium, sometimes slightly bulbous, hollow.

Flesh thin, whitish, ochre-brown under pileal cuticle; smell faint, indistinct, taste mild, indefinite.

Zarodniki blado-żółtawe, elipsoidalne, prawie migdałowate; 6-9(10) x 4-5.3 µm; wysyp jasnoochrowy. Cystydy silnie wydłużono-cylindryczne, bardzo długie (do 72 µm).

Spores pale-yellowish, ellipsoid, almost amygdaliform; 6-9(10) x 4-5.3 µm; spore print light ochre. Cystidia strongly elongate-cylindrical, very long (up to 72 µm).

Pospolity gatunek. Owocniki wyrastają latem, jesienią w lasach i poza nimi, w grupach, na ziemi zmieszanej z resztkami drewna i innych resztkach roślinnych.

Widespread. Summer-fall, gregarious on soil mixed with wood pieces, on small wood pieces and on plant remains, in forest, at the edges of forests.

Do rodzaju Tubaria należą niewielkie grzyby o cienkim miąższu; kapelusz jest nagi, filcowaty lub z kosmkami osłony; bl. nieco zbiegające, rzadziej szeroko przyrośnięte lub słabo wykrojone, ochrowożółte do brązowych; t. bez pierścienia (u T. confragosa z pierścieniem); zarodniki bez pory rostkowej, blado ochrowe do jasno rdzawożółtych, gładkie; strzępki ze sprzączkami; na ostrzu blaszek znajdują się wrzecionowate lub pękate cheilocystydy. Wyrastają jako saprofity na resztkach drewna i roślin w lasach, zaroślach, ogrodach i polach. Bez praktycznego znaczenia.

Podobne gatunki to Tubaria furfuracea i trąbka otrębiasta (Tubaria hiemalis) tworzą owocniki późną jesienią i zimą na drewnie i jego resztkach.

To the genus Tubaria belong modestly-sized mushrooms with thin flesh; the cap is glabrous, tomentose or with fibrils of the veil; lamellae slightly decurrent, occasionally adnate or somewhat adnexed, ochre-yellow to brown; stipe without an annulus (in T. confragosa with the ring); spores without germ pore, pale ochre to pale rusty-yellow, smooth; with clamps; on the edge of gills present fusiform or ventricose cheilocistidia. Grow as saprophytes on woody debris and plants in forests, thicket, gardens and fields. Of no practical value.

Similar species- Tubaria furfuracea and Tubaria hiemalis form sporocarps in late autumn and in winter on wood and its debris.