Trichaptum abietinum (Dicks.) Ryvarden (1972)

Owocniki bocznie przyrośnięte, przyrośnięto-odgięte lub resupinatowe w zależności od położenia na podłożu; pojedynczo lub w szeregach i grupach do kilkuset kapelusików; półkuliste do wachlarzykowatych; do 25 mm szerokości i 1-2 mm grubości; powierzchnia filcowato owłosiona, z wiekiem naga, nierówna, koncentrycznie bruzdowana; początkowo biaława, potem szarzeje i żółknie, często w warstwie włosków rozwijają się glony nadając powierzchni zielonkawą barwę; brzeg kapelusza falisty, cienki, ostry, u młodych owocników może mieć fioletowawą barwę.

Pory początkowo barwy fioletowej, szczególnie na brzegu, z wiekiem żółtobrązowe, tej też barwy po wyschnięciu; małe, 3-4 na mm, z wiekiem wydłużające się, labiryntowate i rozrywane, ale na brzegu kapelusza hymenofora pozostaje porowaty.Rurki jednowarstwowe, krótkie, 1-2 mm.

Miąższ elastyczny, skórzasty, bardzo cienki, do 1 mm grubości. Bez smaku i o słabym swoistym zapachu.

Sporocarps sessile, effuso-reflexed or resupinate depending on the localisation on the substrate; solitary or concrescent in rows and colonies with hundreds of pilei; hemispherical to flabellate; up to 25 mm across and 1-2 mm thick; surface hispid-tomentose, with age glabrous, uneven, with concentric undulations; initially whitish, later becoming grey and yellow, often greenish from algae developing in the layer of hairs; pileal margin undulating, thin, sharp, in young sporocarps can be somewhat violet.

Pores initially violet, particularly at the margin, with age yellow-brown, the same colour when dried; fine, 3-4 per mm, with age elongated, labyrinthine and irpicoid, but on the pileal margin hymenophore remains porose.Tubes single-layered, short, 1-2 mm.

Flesh elastic, membranous, very thin, up to 1 mm thick. Tasteless and with a weak peculiar smell.

Wysyp zarodników biały. Zarodniki cylindryczne do pestkowatych, gładkie, hialinowe, nieamyloidalne, 7-8 × 2.5-3.5 µm.

Spore print white. Spores cylindrical, smooth, hyaline, inamyloid, 7-8 × 2.5-3.5 µm.

Bardzo pospolity, szczególnie w lasach górskich. Na martwym drewnie drzew iglastych, preferuje jodłę, sosnę; także występuje na świerku i modrzewiu. Wywołuje zgniliznę drewna typu białego.

Common, often in mountain forests on dead coniferous wood, prefers silver fir, pine, also on spruce and larch; causes white soft rots.

T. fuscoviolaceum

Grzyby z tego rodzaju tworzą jednoroczne owocniki, nadrzewne, cienkie, bocznie przyrośnięte do rozpostartych. Powierzchnia szorstko owłosiona lub jedwabista, koncentrycznie bruzdowana. Hymenofor za młodu z odcieniem fioletowym.

Niszczyk ząbkowaty (Trichaptum fuscoviolaceum) ma większe owocniki o hymenoforze ząbkowatym, na brzegu kapelusza tworzącym blaszki, hymenforo zabarwiony fioletowo, po wysuszeniu fioletowoczekoladowy.

Niszczyk ząbkowaty (Trichaptum biforme) z lilową powierzchnią młodych owocników. Wyrasta na drewnie liściastym.

Fungi of this genus form annual fruitbodies, arboreal, thin, sessile to resupinate. Surface coarse-hairy or silky, concentrically striate. Young hymenophore with tint violet.

Trichaptum fuscoviolaceum has larger fruitbodies with toothed hymenophore, on the pileal margin forming gills, hymenophore violet, violet-chocolate brown when dried up.

Trichaptum biforme with lilac-coloured surface of young fruitbodies. Grows on the wood of broadleaf trees.