Russula odorata

Kapelusz winny, jasnopurpurowy, brudnolila, centrum z domieszką brązu lub odcienia oliwkowego; 25-50 mm średnicy; wypukły, potem rozpostarty i wklęsły; miąższ cienki i kruchy; brzeg tępy, zwykle krótko karbowany; wilgotna powierzchnia nieco lepka, błyszcząca, skórka daje się prawie całkowicie oderwać.

Blaszki kremowe, z wiekiem złotożółte; niezbyt gęste, cienkie, wolne, często rozwidlone i z poprzecznymi zmarszczkami; kruche.

Trzon biały, równogruby, nieco szorstki; 30-50 x 5-10 mm; wysychając może przebarwiać się miodowo.

Miąższ biały, kruchy, wysychający żółknie; zapach owocowy; smak łagodny, w młodych blaszkach ostrawy.

Wysyp złocisty. Zarodniki odwrotnie jajowate lub szeroko elipsoidalne; brodawki niezbyt liczne, miejscami połączone w siateczkę o niepełnych oczkach; 6.7-8.2 x 5.7-6.7 mim.

Lasy liściaste i mieszane, zwłaszcza pod dębami, na różnego rodzaju glebach. Głównie w Europie Zachodniej.

Under oaks.

Russula nauseosa wyrasta w górskich lasach iglastych, zwłaszcza pod modrzewiami.