Russula mairei Singer

Kapelusz barwy od różowej do karminowoczerwonej, często z wyblakłymi plamami brudnożółtawymi lub jasnoróżowymi; średnicy 40-80(95) mm, młody wypukły, następnie nieregularnie powyginany do wklęsłego; brzeg dość ostry, gładki, jedynie u starszych może być nieco karbowany; wilgotny lepki i błyszczący, suchy matowy, skórka daje się zdzierać tylko na brzegu.

Blaszki białe co najwyżej ze słabym żółtawym odcieniem; gęste, dość cienkie (5-8 mm), z blaszeczkami, rozwidlone, przyrośnięte zatokowo, przy brzegu kapelusza tępe.

Trzon 25-40 x 10-15 mm, biały, bez zaróżowień, bardzo kruchy, cylindryczny lub nieco rozszerzony, pełny.

Miąższ bardzo ostry w smaku, o kwaskowatym owocowym zapachu, wysychający pachnie miodowo; biały na starość słabo żółknie, pod skórką kapelusza różowo przebarwiony, na starość żółknący; twardy i ścisły. Z FeSO₄ brudno-szaro-czerwonawy do żółtoszarego; z gwajakiem intensywne zabarwienie w kilka sekund.

Pileus pink to carmine-red, often with faded spots of grey-yellowish or light pink-coloured; 40-80(95) mm in diameter, young convex, later irregularly undulating to concave; margin quite acute, smooth, only in older specimens slightly striate; viscid and glossy when moist, dry dull, cuticle peelable only at the margin.

Lamellae white, sometimes with slight yellowish tinge; close, quite thin (5-8 mm), with lamellulae, forking, sinuate, at the pileal margin obtuse.

Stipe 25-40 x 10-15 mm, white, without pink tinge, very fragile, cylindrical or slightly enlarged, solid.

Flesh very hot taste, with a sourish fruity odour, on drying smells honey; white at maturity weakly yellowing, under pileal cuticle pink coloured, in age yellowing; firm and compact. With FeSO₄ sordid grey-reddish to yellow-grey; with gwaiac intensively discolours within a few seconds.

Wysyp świeży czysto biały. Zarodniki kulistawe do szeroko elipsoidalnych, z brodawkami i kolcami oraz rzadką siateczką, 8.5-10 x 7-8.5 µm.

Fresh spore print snow white. Spores subglobose to broadly ellipsoid, with verrucae, spines and sparse reticulum, 8.5-10 x 7-8.5 µm.

Pospolity. Latem i jesienią, w lasach liściastych (pod bukami) na umiarkowanie wilgotnych glebach.

Common. Summer-fall in deciduous forests under beech.

Niejadalny z uwagi na palący smak.

Inedible because of hot taste.

Gołąbek wymiotny (Russula emetica) zwykle występuje w lasach iglastych, w miejscach wilgotnych, w mchu, jest jednolicie intensywnie czerwono zabarwiony i co najpewniejsze wykazuje słabą i powolną reakcję z gwajakiem; świeży wysyp zarodników jest jasnokremowy a nie czysto biały.

gołąbek żółknący (Russula luteotacta) (fot. obok) ma smak gorzki i ostry, w miejscach skaleczenia trzonu po kilkunastu minutach do kilku godzin przybiera chromowożółte zabarwienie. Preferuje gleby wapienne.

Gołąbek śliczny (Russula lepida) (=Russula rosacea) ma mentolowy smak i zapach.

Russula emetica usually found in coniferous forests, hygrophilous, in the moss, is uniformly intensively red coloured and certainly reacts weakly and slowly with gwaiac; fresh spore print is light cream-coloured, not pure white.

Russula luteotacta (photo) has bitter and hot taste, injured places on the stipe after a dozen or so minutes up to several hours discolour chrome-yellow. Calciphilous.

Russula lepida (=Russula rosacea) has taste and odour of menthol.