Kapelusz żywo ciemnoczerwony, krwisty, karmazynowy, purpurowoczerwony, w centrum może być ciemniejszy do czerwonoczarnego, w miejscach wypłukanych plamisty żółtawoszary, szarolila; formy ciemnoróżowe, czerwonofioletowe, brudnolila, szaro-oliwkowo-brązowawe; duży, 40-100(120) mm średnicy, dość masywny, początkowo półkulisty, potem rozpostarty, z wiekiem wklęsły, szeroko lejkowaty, nieregularnie pofałdowany; brzeg tępawy, falisty, na starość nieco karbowany; skórka gładka, w czasie wilgotnej pogody lepkawa, błyszcząca; silnie zrośnięta z miąższem, z trudem daje się oderwać na brzegu lub jedynie do połowy promienia kapelusza.
Blaszki białe, z wiekiem jasnokremowe, miejsca zranione rdzawe; z wiekiem rzadkie, dość grube, blaszeczki czasem występują; bardzo kruche; przy trzonie wąskie i niektóre rozwidlone; przy brzegu kapelusza szerokie i zaokrąglone.
Trzon masywny, 30-80(100) × 15-30 mm, równogruby; powierzchnia biała, z wiekiem jasno brudnożółtawa, rzadko miejscami nabiegła różowo, u podstawy czasem z rdzawymi plamami, gładka, u szczytu nieco żeberkowana; wnętrze początkowo pełne i zwarte, z wiekiem kruchy o watowatym wnętrzu.
Miąższ w kapeluszu jędrny, w centrum gruby, ku brzegom cienki, z wiekiem nie dochodzący do brzegu kapelusza; biały, z wiekiem i przy wysychaniu brązowawy, uwodniony szarawy, pod skórką kapelusza czerwonawy. Zapach słaby, nie wyróżniający się lub słabo owocowy. Smak w pierwszej chwili słabiej lub silniej ostry, szczególnie w blaszkach, ale po kilku sekundach przemijający, czasem w smaku łagodny.
Z FeSO4 pomarańczowo-różowy. Z gwajakiem reakcja pozytywna, szybka lub wolna. Z fenolem różowo-brązowawa.