Porphyrellus porphyrosporus (Fr. & Hök) E.-J. Gilbert (1931)

Pory szarożółtawe z wiekiem brudno-szaro-brązowawe; uciśnięte zielenieją, potem czerwienieją lub czernieją; drobne, do 1 mm średnicy. Rurki tej samej barwy lub jaśniejsze; szeroko przyrośnięte do wyciętych.

Trzon barwy podobnej do kapelusza i porów lub ciemniejszy do czarnego; powierzchnia zamszowata, wzdłużnie włóknista i pomarszczona, podstawa biaława; 50-150 x 10-40 mm, równogruby do maczugowatego.

Miąższ białawy, żółtawy, powoli zieleniejący i siniejący, następnie powoli odbarwiający się do różowego; w kapeluszu grubości do 20 mm; smak słaby, łagodny, nieprzyjemny; zapach dość wyraźny nieprzyjemny, ziemisty, stęchły.

Pileus dark coloured, grey-brownish to black-brownish, sometimes with olive tint; surface dry, dull, distinctly tomentose; 50-150 mm broad, hemispheric at first, in age convex to almost plane and with uneven, undulating margin.

Pores grey-yellowish, in age dull-grey-brownish; bruised becoming green then reddish and black; small, up to 1 mm broad. Tubes concolorous or lighter; adnaxed to depressed at the stipe.

Stipe similar colour as cap or darker toward black; surface velutinous, longitudinally fibrillose and ridged; white at the base; 50-150 x 10-40 mm, equal to clavate.

Flesh whitish, yellowish, slowly discoloring green and blue, then fading pink; 20 mm thick in pileus; taste weak, mild, unpleasant; smell quite distinct, unpleasant, musty.

Spore print red-brown. Spores ellipsoid-fusiform, smooth, 10-20 x 5.5-10.5 µm.

Not common. Summer-fall, solitary or gregarious, in coniferous and beech forests, mostly in mountains.

Not toxic but usually not eaten because of repulsiv smell and taste when cooked. According to same comments when cooked from dried specimens there is no unpleasant taste or aroma.

Specie easy to distinguish thanks to its dark colour and discolorations of flesh when cut.