Pluteus atricapillus (Batsch) Fayod (1889)

Blaszki początkowo kremowobiałe, dojrzałe łososioworóżowe; wolne; dość szerokie (10-15 mm), wypukłe i gęsto ustawione. Pod mikroskopem na ostrzu blaszki wyraźnie widoczne charakterystyczne, wystające cystydy z haczykowatymi ostrzami.

Trzon 50-120(150) x 5-15 mm, u podstawy może być zgrubiały; białawy, czasem z ciemniejszym siateczkowato-włóknistym rysunkiem, widocznym zwłaszcza w dolnej części trzonu; pełny.

Miąższ cienki, jedynie w centrum kapelusza grubszy, bardzo miękki, łamliwy; biały; zapach słaby, przypomina rzodkiew; smak łagodny.

Wysyp zarodników łososioworóżowy.

Pileus in different shades of brown from dark brown to pale brown; surface with indistinct fibrils or glabrous; 50-80(150) mm broad, at first hemispheric, soon convex to plane with obtuse umbo; margin acute.

Lamellae at first cream, at maturity salmon-pink, flesh-pink; free; broad (10-15 mm), crowded. Under microscopy gills edge with numerous cystidia with hooks on its end.

Stipe 50-120(150) x 5-15 mm, enlarged at the base; whitish, sometimes with darker fibrils, nets, mostly downwards; solid.

Flesh thin, only at cap centre thicker, soft, fragile; white; odour weak, reddish; taste mild.

Spore print salmon-pink.

Podstawki .

Spores broadly-ellipsoid, smooth, 7-9 x 5-6 µm.

Very common; solitary, grouped or gregarious; on laying or buried dead wood of hardwoods and conifers

Edible but of low quality because of taste and inconsistency.

Często spotyka się w tych samych siedliskach o podobnej barwie kapelusza pieniążnica szerokoblaszkowa (Megacollybia platyphylla) (na fotografii). Łatwo ją jednak odróżnić po szerokich białawych, przyrośniętych blaszkach, nie kruchym miąższu. Ma też zwykle wyraźnych ryzomorfy. Wysyp zarodników ma biały, podczas gdy łuskowce łososioworóżowy.

There are many similar species of Pluteus, usually smaller ones; close Pluteus atromarginatus differs with blackish gills edges and darker cap.

In the same habitats often grows similar in cap colour Megacollybia platyphylla (photo). It is easily distinguished thanks to broad whitish adnate lamellae, not fragile flesh and white spore print. Usually also has distinct rhizomorphs.