Panellus serotinus (Schrad.) Kühner

Kapelusz muszlowaty, łopatkowaty, młody wypukły, potem spłaszczony; 40-100(130) mm szerokości; grubomięsisty; żółtozielony, oliwkowozielony do oliwkowobrązowawego ochrowym podkładem; w pobliżu trzonu szczeciniasto owłosiony dalej nagi, w czasie wilgotnej pogody silnie lepki, suchy żelatynowaty; brzeg u młodych egzemplarzy podwinięty, potem wyprostowany.

Blaszki początkowo jasne, kremowe, potem żółtawe, bladoochrowe, z wiekiem brązowe; gęste; rozwidlone; szerokie na obwodzie, zwężające się ku trzonowi, przyrośnięte lub nieco wykrojone.

Trzon krótki, gruby, 20 x 15-30 mm; boczny, pełny; złotożółty do pomarańczowożółtego z brązowymi filcowatymi łuseczkami.

Miąższ blady, wodnistobiały; z żelatynową warstwą pod skórką kapelusza; gąbczasty, miękki; bez zapachu lub zapach słaby, przyjemny, grzybowy; smak łagodny, po dłuższym żuciu gorzkawy.

Pileus shell-shaped, spade-like, when young convex, later flattened; 40-100(130) mm broad; thick-fleshed; yellow-green, olive-green to olive-brownish with ochre foundation; near the stem strigose, farther away glabrous, in wet weather very viscid, when dry gelatinous; margin in young specimens incurved, later even.

Lamellae initially light, creamy, then yellowish, pale ochre, in age brown; close; forking; broad in circumference, tapering towards the stipe, adnate to slightly adnexed.

Stipe short, thick, 20 x 15-30 mm; lateral, solid; golden-yellow to orange-yellow with brown fibrillose squamulae.

Flesh pale, watery-white; with gelatinous layer under cuticule of the cap; spongy, soft; odourless or weakly fungoid, pleasant; taste mild, bitterish on chewing.

Zarodniki bezbarwne, cylindryczne, drobne, 4.5-5.5 x 1-2 µm.

Spores hyaline, cylindric, fine, 4.5-5.5 x 1-2 µm.

Nieczęsty. Owocniki wyrastają zwykle w skupieniach, jeden nad drugim, od września i zimą na grubszych gałęziach i pniach żywych i martwych drzew liściastych: olchy, brzozy, buka, dębu i drzew owocowych; w lasach łęgowych, w jarach, na brzegach strumieni i terenach podmokłych.

Not common. Fall-winter, clustered, on dead hardwood and follen trunks in floodplane forests.

W większości źródeł podawany jako jadalny lecz nienajlepszy z uwagi na gorzkawy smak. Ostrożny w takich sprawach Andreas Gminder w swoim nowym atlasie pisze "wg nowszych badań zawiera wiele składników, które nie tylko są niezdrowe, ale czasem nawet rakotwórcze. Dlatego lepiej jest zaliczyć go do grzybów trujących".

In many sources edible but low qulity because of bitterish taste. Andreas Gminder in his quite new books says that is contains same toxins and shoul be treated as inedible.

Pleurotus ostreatus

Na pierwszy rzut oka może być pomylony z wyrastającym w tym samym czasie, tj. późną jesienią i na początku zimy, boczniakiem ostrygowatym (Pleurotus ostreatus). Odróżnia się od niego pokrytym łuseczkami trzonem, żółto-ochrowymi blaszkami i zielonymi oraz ochrowymi tonami kapelusza.

At first glance can be mistaken for the growing in the same period, i.e. late autumn and early winter, Oyster Mushroom (Pleurotus ostreatus). Differs from it in squamulose stipe, yellow-ochre gills and green and ochre tones in the cap.