Ossicaulis lignatilis (Pers.) Redhead & Ginns

Kapelusz higrofaniczny, wilgotny białawy, jasno szarobrązowy, suchy czysto biały; 30-120 mm początkowo wypukły, z wiekiem płaski, pofalowany, rzadko do płytko lejkowatego; powierzchnia matowa, gładka, naga(, krótko aksamitna), często promieniście bruzdowana; brzeg ostry, nie jest prześwitująco prążkowany.

Blaszki białe, z wiekiem kremowe, czasem z różowym odcieniem; ostrze tej samej barwy, równe; wąskie; szeroko przyrośnięte do zbiegających; gęste; niektóre rozwidlające się.

Trzon białawy do kremowego; ±ekscentryczny do niemal bocznego; 20-70 × 4-17, równogruby, podstawa nieco rozszerzona i z białawą grzybnią; powierzchnia wzdłużnie drobno włókienkowata, u góry nieznacznie oprószona; pełny.

Miąższ biały, twardawy, cienki w kapeluszu. Zapach i smak mączne.

Barwa wysypu zarodników biała.

Zarodniki elipsoidalne, gładkie, hialinowe, z kroplami, nieamyloidalne, niecjanofilne, 4-6.5 × 4-5 µm, Qav= 1.5-1.6. Cheilocystydy nieliczne lub brak. Sprzążki obecne we wszystkich tkankach.

Jadalna. Wywołuje brunatną zgniliznę drewna.

Edible.

Nieczęsta. Owocniki wyrastają latem i jesienią, pojedynczo lub w grupach, także w luźnych wiązkach, na drewnie drzew liściastych, na bukach, dębach, wiązach, topolach.

Pleurocybella porrigens

Na drewnie rośnie też lejkówka pniakowa (Clitocybe truncicola). Jej owocniki są mniejsze, zapach miąższu jest nieprzyjemny, stęchły, owocniki białe i takie pozostają. Do pewnego stopnia stopnia podobne owocniki, ale większe i masywniejsze, tworzy, z reguły na wiązach, Lyophyllum ulmarium (=Hypsizygus ulmarius).

bokówka biała (Pleurocybella porrigens) ma owocniki bez trzonu, wyrasta na drewnie drzew iglastych.