Naucoria bohemica Velen.

Kapelusz higrofaniczny, wilgotny ciemy, orzechowo-brązowy, lśniący i prążkowany do 1/3 promienia kapelusza, suchy ochrowo brązowy, bez prązkowania; 10-20(40) mm szerokości, początkowo półkulisty do stożkowatego, z wiekiem dzwonkowaty do płaskiego z małym garbkiem; powierzchnia gładka; brzeg równy do nieco pofalowanego, ostry.

Blaszki początkowo jasnoochrowe, z wiekiem ochrowobrązowe do czerwonawobrązowych; szerokie; L= 20-24, I= 1-5; szeroko przyrośnięte do trzonu; ostrze biało-kłaczkowate.

Trzon jaśniejszy od kapelusza, o powierzchni wzdłużnie włokienkowatej, srebrno-lśniącej z jasnobrązowym do szarobrązowego tłem, góra trzonu biało oprószona.

Miąższ jasnobrązowy do ciemnobrązowego; cienki w kapeluszu; zapach i smak ziołowe do słabo rzodkwiowego; smak łagodny.

Barwa wysypu zarodników oliwkowobrązowa.

Zarodniki migdałowate do cytrynowatych, umiarkowanie do mocno szorstkich, na końcach gładkie, czerwonawo-żółte, 10.7-15.3 × 7.1-10.1 µm, krępe, Q= 1.3-1.8.

Podstawki maczugowate, 23-35 × 8-10 µm, z 2 sterygmami (czasem z jedną), bez sprzążki.

Cheilocystydy cylindryczne, butelkowate do maczugowatych lub niemal-główkowatych, ale bez dziobowatego wyrostka, 30-63 × 6-8 µm.

Pleurocystyd brak.

Kaulocystydy w górze trzonu podobne do cheilocystyd.

Skórka kapelusza o szczególnej, charakterystycznej, budowie: najbardziej zewnętrznie warstwa cienkich (3 µm szerokości) wydłużonych, hialinowych strzępek, pod nią warstwa żółtych, niemal-kulistych do owalnych komórek 12-33 × 5-20 µm, następnie warstwa wydłużonych strzępek, grubszych od zewnętrznych, o szerokości 5-10 µm. Septy bez sprzążek.

Rzadka. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, pojedynczo lub w grupach, w wilgotnych miejscach pod drzewami liściastymi, zwłaszcza pod brzozami, ale także pod wierzbami, olchami i bukami.

Podobna mikroskopowo olszóweczka czerwonobrązowa (Naucoria alnetorum) (ma także 2-sterygmowe podstawki) ma sprzążki i rośnie wyłacznie pod olchami.