Lyophyllum decastes (Fr.) Singer (1951)

Kapelusz brązowy do ochrowobrązowego, z tłustym połyskiem, czasem też jasny, prawie biały; 60-100(150) mm średnicy, początkowo półkulisty, z wiekiem wypukły do płaskiego, często z obłym garbkiem; powierzchnia gładka, z połyskiem; wilgotna skórka jest ściągalna niemal do centrum kapelusza; brzeg ostry.

Blaszki białawe, często z wiekiem z czerwonobrązowym do żółtobrązowego odcieniem; dość wąskie, gęste, przyrośnięte, ostrza gładkie.

Trzon białawy do szarawego; 45-100(200) x 8-15(20) mm, cylindryczny lub rozszerzony u podstawy, zwykle wygięty, często trzony sąsiednich owocników zrośnięte podstawą; pełny, elastyczny; powierzchnia wzdłużnie włókienkowata, u góry biało oprószona.

Miąższ biały, elastyczny, w centrum kapelusza gruby, ku brzegom cienki; bez zapachu; smak łagodny, nieokreślony.

Pileus brown to ochre-brown, with a lardaceous gloss, sometimes also light-coloured, almost white; 60-100(150) mm in diameter, initially hemispherical, with age convex to plane, often with an obtuse umbo; surface smooth, glossy; when moist cuticle peelable almost to the centre of the pileus; margin acute.

Lamellae whitish, often with age with red-brown to yellow-brown tinge; quite narrow, close, adnate, edges smooth.

Stipe whitish to greyish; 45-100(200) x 8-15(20) mm, equal, possibly enlarged at the base, usually bent, often stipes of adhering sporocarps fused at the base; solid, elastic; surface longitudinally fibrillose, at the apex white pruinose.

Flesh white, elastic, in the centre of the cap thick, towards the margins thin; odourless; taste mild, indefinite.

Wysyp zarodników biały. Zarodniki kulistawe, gładkie, 5.5-7 x 5-6.5 µm.

Spore print white. Spores subglobose, smooth, 5.5-7 × 5-6.5 micro;m.

Niezbyt częsty. Owocniki zwykle wyrastają w zrośniętych grupach liczących nawet kilkadziesiąt kapeluszy, w czarcich kręgach lub w szeregach, rzadko pojedynczo. Jesienią, w lasach liściastych i iglastych, w miejscach trawiastych, wzdłuż dróg, w parkach, ogrodach, w miejscach bogatych w humus, wśród pokrzyw i innej roślinności azotolubnej. Mogą nawet wyrosnąć w wykopach ziemnych lub w ziemnych piwnicach.

Rather rare. Sporocarps usually grow in concrescent groups, in fairy rings, rarely solitarily. In autumn, in deciduous and coniferous forests, in the grass, at roadsides, in parks, gardens, in humus-rich places, even in earth pits and cellars.

Dobry grzyb jadalny. Po usmażeniu ma przyjemną zwartą lecz chrupką konsystencję. Z uwagi na znaczne rozmiary kęp łatwo jest pozyskać grzyby na duży posiłek.

Good edible.

L. loricatum

Porównując z innymi brązowo zabarwionymi, dużymi, wiązkowymi podblaszkami, to stosunkowo łatwo odróżnić można jedynie podobnie zabarwionego podblaszka twardoskórkowego (Lyophyllum loricatum) - ma on charakterystycznie zwartą, chrzęszczącą przy przełamywaniu skórkę kapelusza.

Pozostałe podblaszki z grupy kępkowiec jasnobrązowy (Lyophyllum decastes) z racji tego, że są nierozróżnialne mikroskopowe a cechy makroskopowe są dość zmienne można traktować jako jedną grupę.

Compared with other brown-coloured, large, caespitose Lyophyllum, only a similarly coloured Lyophyllum loricatum is relatively easy to distinguish due to its characteristic pileal cuticle - compact and crunchy on breaking.

Remaining Lyophyllum from the group Lyophyllum decastes, on account of being microscopically indistinguishable and macroscopic characters variable can be regarded as belonging to the same species.