Lycoperdon umbrinum Pers.: Pers.

Owocnik mniej lub bardziej wyraźnie odwrotnie gruszkowaty lub odwrotnie stożkowaty, średnicy 20-50 mm, do 50mm wysokości. U podstawy dobrze wykształcony sznur grzybni.

Osłona zewnętrzna (egzoperydium) z kolcami jednego typu, twałymi, sztywnymi, cienkim, gęstymi, niskimi (do 1 mm wysokości). Kolce pojedyncze, wyginające się ku sobie lub gwiazdkowato skupione. W miarę dojrzewania ciemnieją do czarnobrązowych. Nie przykrywają całkowiecie osłona wewnętrzna (endoperydium) która jest przez nie widoczna, lśniąca, początkowo biaława, z wiekiem ciemnieje, brązowowa, brązowożółte. Pęka na szczycie niewielkim ujściem dla zarodników.

Podglebie o stosunkowo dużych komorach, stopniowo przechodzi w kolumelę; białe z wiekiem szarobrązowe, szarofioletowe.

Gleba oliwkowobrązowa.

Barwa zarodników w masie odpowiada barwie gleby.

Zarodniki kulistawe, delikatnie brodawkowane (6-12 brodawek na obwodzie), bez resztek sterygm; 4.5-5 µm średnicy; odłamana masa sterygm zwykle nieobecna.

Włośnia żółtobrązowawa, elastyczna, słabo rozgałęziona, stosunkowo cienkościenna, przeciętnie 6 µm grubości, rzadko septowana, z dużymi jamkami.

Stosunkowo częsta. Wyrasta latem i jesienią, w grupach, w lasach iglastych i mieszanych. Preferuje lekkie, kwaśne gleby próchniczne.

Summer-fall in coniferous and mixed forests, prefer sandy, acidic soils.

Młode owocniki z białym miąższem są jadalne.

When young and still white inside could be eaten.

Dość podobna są: purchawka cuchnąca (Lycoperdon nigrescens) (=foetidum) o ziarnistej strukturze osłony zewnętrznej i słabo wykształconej kolumelli i purchawka miękka (Lycoperdon molle) - ta ma wypukłość na szczycie owocnika, zwykle jest jaśniejsza; ma silniej gęściej brodawkowane zarodniki - 10-14 brodawek na obwodzie i mocniejsze kolczasto-ziarnkowate egzoperydium.