Leccinum versipelle (Fr. & Hoek) Snell

Kapelusz pomarańczowożółty, pomarańczowobrązowy, ceglastopomarańczowy; 40-150(200) mm średnicy, początkowo wypukły, potem poduszkowaty; powierzchnia delikatnie zamszowata, skórka wystaje nieco poza brzeg kapelusza, zwłaszcza u młodych owocników.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to n

Trzon biały lub szary, powierzchnia od początku z drobnymi czarnymi łuseczkami, z wiekiem brązowiejącymi; 80-220 x 20-70 mm, gruby, stopniowo zwężający się ku górze.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także

Pileus orange-yellow, orange-brown, brick-orange; 40-150(200) mm broad, at first convex, pulvinate in age; surface finely tomentose, pileipelis projecting beyond tubes (mostly at young specimens).
Pores at first greish with olive tint, in age gray to yellow-gray. Tubes pale gray to olive-gray, adnexed, 7-30 mm long.
Stipe white to gray, surface at first with minute black squamules, in age becoming brown; 80-220 x 20-70 mm, thick, tapering upwards.
Flesh white, on cut staining pink-violet, then black, at stipe base blue-greenish, stipe base bruising blue-greenish; taste not distinct, pleasant; odour none.

Wysyp brązowy. Zarodniki elipsoidalno-wrzecionowate, gładkie, 13-16.5 x 4.5-5 µm.

Spore print brown. Spores ellipsoid-fusiform, smooth, 13-16.6 x 4.5-5 µm.

Pospolity. Od lata do jesieni w pobliżu brzóz, w lasach różnego typu.

Common. Summer-fall, close to birches, in different types of forests.

Jadalny.

Edible.

Podobny, rzadszy koźlarz czerwony (Leccinum aurantiacum) ma żywiej ceglastoczerwono zabarwiony kapelusz; powierzchnia jego trzonu jest początkowo pokryta białymi łuseczki, z wiekiem łuseczki brązowieją i przybierają barwę czerwonobrązową, ale nie są czarne jak u koźlarzarza pomarańczowożółtego (Leccinum versipelle)!; mikoryzowym partnerem tego gatunku jest topola osika (Populus tremula).

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie ty

Close Leccinum aurantiacum has more vivid brick-red pileus and at firs whitish squamules on stipe surface which in age becoming brown and red-brown (not black as in Leccinum versipelle); its mycorhizal parter is Populus tremula. Under birch trees grows also more brown Leccinum subcinnamomeum which differs with unchanging flesh, minute blackish squamules at stipe base, upper part of the stipe is white.