Leccinum scabrum (Bull.) Gray

Kapelusz brązowy, w różnych odcieniach od jasnoorzechowej od czarnobrązowej, orzechowy, szarobrązowy, także z odcieniem czerwonobrązowym; (30)50 - 120(200) mm średnicy, najpierw półkulisty, potem wypukły, stary może być spłaszczony; powierzchnia kapelusza krótko przylegająco aksamitna, wilgotna słabo śluzowata.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak z

Trzon białawy do słabo żółtawego (jasnobrązowy); powierzchnia wzdłużnie bruzdowana, gęsto pokryta ciemnobrązowymi lub czarnymi łuseczkami; (50)60 - 150(200) x 10 -25(35) mm, wysmukły, równogruby lub maczugowaty (podstawa zgrubiała); pełny.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inne elementy niedostępne

Cap brown, light to dark brown, gray-brow, also towards red-brown; 30(50) - 120(200) mm broad, at first hemispheric, then convex and near plane when old; surface dull, short adpressed velutinous, wet slightly viscid.
Pores whitish, in age gray-brown, unchanging; small, round.
Tubes same colour; long; depressed at stipe.
Stipe white to yellowish (pale brown); surface longitudinally ridged, covered with dark brown to black squamules; (50)60 - 150(200) x 10-25(35) mm, equal or subclavate (base enlarged); solid, in age with woody flesh.
Flesh white to grayish; unchanging; at cap thick, at first tough, then spongy; at stipe woody in age. Odour weak, pleasant or no smell; taste weak, mild, pleasant.

Wysyp zarodników oliwkowobrązowawy. Zarodniki wrzecionowate, gładkie, jasnożółtobrązowawe, (13)14 - 20 x 4.5 - 6.5 µm.

Spore print olive-brown. Spores fusiform, smooth, (13)14 - 20 x 4.5 - 6.5 µm.

Bardzo pospolity. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, pojedynczo lub w grupach po kilka, zawsze w pobliżu brzóz z którymi tworzy mikoryzę. Częściej w miejscach suchych lub umiarkowanie wilgotnych.

Very common. Summer-fall, solitary or gregarious, always close to birch, its mycorize partner. More often in dry or moderate wet places.

Jadalny i smaczny. Trzony nie nadają się do spożycia z powodu twardości zbliżonej do drewna. Należy zbierać niezbyt stare, jędrne egzemplarze. Z wiekiem mają bowiem tendencję do zamieniania się w niezbyt apetyczną maź. Przy przetwarzaniu miąższ przybiera czarną barwę.

Edible, stipes are to tough and should be throw away.

Koźlarze trudno pomylić z innymi trującymi lub niejadalnymi grzybami rurkowymi - charakterystyczna jest dla nich zadziorkowata faktura powierzchni trzonu. Dobrą cechą pomagającą w identyfikacji koźlarza babki (Leccinum scabrum) jest brak lub jedynie słabo czerwona reakcja miąższu z formaliną. Inne wymienione tu gatunki dają reakcję intensywnie czerwoną.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest

Koźlarz różnobarwny (Leccinum variicolor) (=Leccinum thalassinum?) rośnie pod brzozami w miejscach wilgotnych. Ma niebieskawozielony odcień trzonu, na cięciu, u pierwszego czerwienieje w przeciągu kilku godzin lub jest niezmienny (Leccinum thalassinum?).

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inn

Koźlarz czarny (Leccinum melaneum) (=L. scabrum var. melaneum) ma kapelusz ciemnobrązowy do prawie czarnego i gęste czarne łuseczki na trzonie, miąższ jest bardziej zwarty.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów,

koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum)

Koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum). Powierzchnia trzonu u podstawy zielenieje, miąższ w górnej części czerwienieje i czernieje na cięciu, wyrasta pod topolą osiką.

Leccinum species are very characteristic and difficult to be missed with other mushrooms with pores.
Other Leccinum members with similar cap colour: Leccinum carpini is more compact; flesh when cut quickly becoming dark violet then black; grown exclusively under hornbeam; cap surface uneven or areolate.
Leccinum melaneum (=L. scabrum var. melaneum) like Birch Bolete (Leccinum scabrum) but with dark blackish brown cap, dense black squamulles at stipe, flesh more compact.
Leccinum oxydabile flesh more compact, flesh slowly pink when cut, cap lighter, different structure of pileipelis, grows under birches.
Leccinum duriusculum stipe surface at the base greenish, flesh on cut in upper part blackening, grown under Populus tremula.
Leccinum variicolor (=Leccinum thalassinum?) grown under birches in boggy places; With bluish-green tint on stipe, flesh when cut slowly redding or unchanging (Leccinum thalassinum. Good character of Birch Bolete (Leccinum scabrum) is no flesh reaction to formol or week pinkish. Typical to other is strong red reaction.