Laetiporus sulphureus (Bull.: Fr.) Murr.

Owocnik duży, bocznie przyrośnięty do drewna, jednoroczny; barwy początkowo jaskrawo żółtopomarańczowej, morelowej, cytrynowej; starsze owocniki blakną i są szarożółtawobiaławe. Składa się z wachlarzowatych lub półkolistych kapeluszy, szerokości 100-500 mm, grubości 20-50 mm, zazwyczaj ułożonych w duże rozety lub dachówkowato jeden nad drugim. Powierzchnia nierówna, promieniście pomarszczona i pagórkowata; matowa - zamszowata. Brzeg powyginany, falisty, czasem podwinięty.

Rurki siarkowożółte, krótkie, długości 1.5 - 4 mm, nie dają się oddzielić od miąższu. Pory tej samej barwy, bardzo drobne, 3 - 5 na mm, niemal niewidoczne, okrągłe do podłużnych.

Miąższ miękki, soczysty; kremowożółtawy, kremowy do słomkowożółtego. Z wiekiem, w miarę wysychania, miąższ jaśnieje, jest biały lub kremowożółty, bardziej elastyczny. Wyschnięte owocniki są bardzo lekkie, kruche, serowate. Zapach świeżych owoconików raczej nieprzyjemny, smak kwaskowaty z wiekiem gorzki.

Fruitbodies large, sessile, annual; bright coloured when young - yellow-orange, greenish-yellow (sulphur-yellow), in age fading to grey-yellowish-whitish. Build with overlapping shelves 100-500 mm broad, 20-50 mm thick. Surface radialy wrinkled or roughened; tomentose. Margin uneven, wavy, may be incurved.

Tubes sulphur-yellow, short (1.5-4 mm), could not be separated. Pores the same colour, fine, 3-5 per mm, rounded to elongated.

Flesh soft, juicy; cream-yellow, cream, straw-yellow. In age dry, paler, yellowish-white, more elastic. Completely dried specimens are fragile and of cheese consistence. Odour of fresh specimens rather unpleasant; taste slightly acidic in age bitter.

Wysyp zarodników barwy słomkowożółtej, szybko odbarwiający się do białego. Zarodniki jajowate do szeroko jajowatych, gładkie, bezbarwne, 5-7.5 x 3.5-4.5 µm.

Spore print straw-yellowish quickly fading to white. Spores ovoid to broadly ovoid, smooth, hyaline, 5-7.5 x 3.5-4.5 µm.

Częsty w miejscach gdzie występują stare drzewa liściaste. Szczyt owocowania przypada na wiosnę (począwszy od maja) i lato, pierwsze w maju i czerwcu, na żywych i rzadziej na martwych drzewach liściastych: robinia, dąb, topola, bardzo rzadko na iglastych. Najczęściej na drzewach przydrożnych, w parkach, przy drogach, w sadach i ogrodach, także w lasach. Groźny pasożyt, szybko zabija opanowane drzewa - powoduje brunatną zgniliznę i zamarcie drzewa po kilku latach.

Common in places with old hardwoods. Spring-summer on living (rarely dead) hardwood trees (rarely on conifers). Cause tree dead in few years.

Jadalne młode owocniki po odpowiednim przygotowaniu, surowy trujący; specjalne przyrządzenie polega na sparzeniu i odlaniu wody, aby usunąć nieprzyjemny zapach i posmak - następnie można panierować jak sznycle i piec. Kilka osób pisało do mnie, że próbowały przyrządzać tego grzyba jak należy i sobie chwaliły. Jak jak dotąd się na to nie zdecydowałem; chyba z uwagi na nieprzyjemny zapach świeżych owocników, ni to terpentyny, ni to innego rozpuszczalnika.

Edible when young and thoroughly cooked.

Climacodon septentrionalis

W przypadku owocników wyglądających na młode żółciaki siarkowe warto uważnie przyjrzeć się spodniej stronie kapeluszy. Jeśli ujrzymy tam drobne kolce to mamy doczynienia z bardzo rzadkim zębniczkiem północnym (Climacodon septentrionalis).