Laccaria amethystea (Bull.) Murill

Kapelusz fioletowy, z wiekiem wyblakły do biało-szarego; 20-50(60) mm średnicy, brzeg kapelusza u młodych egzemplarzy podwinięty, potem kapelusz wypukły do rozpostartego a nawet nieco lejkowatego; u starszych egzemplarzy brzeg kapelusza pofałdowany; cienkomięsisty; powierzchnia matowa, u starszych egzemplarzy mogą występować drobne łuseczki.

Blaszki fioletowe, mogą być biało opylone zarodnikami; rzadkie, różnej długości, grube, szerokości 3-8 mm; prosto przyrośnięte do krótko zbiegających lub zatokowato wycięte.

Trzon barwy kapelusza; 50-100 x 3-5 mm, równogruby, u podstawy pokryty białofioletową grzybnią; z wiekiem pusty.

Miąższ fioletowy - barwy kapelusza i nieco jaśniejszy, niezmienny. Łykowaty. Bez wyróżniającego się zapachu (słaby) i smaku (smak łagodny).

Pileus violet, with age fading to white-grey; 20-50(60) mm in diameter, in young specimens margin of the cap incurved, later pileus convex to plane, even somewhat infundibuliform; in older specimens margin of the cap undulating; thin-fleshed; surface dull, in older specimens may be finely squamulose.

Lamellae violet, they can be sprayed white with spores; distant, of varying length, thick, 3-8 mm broad; adnate to subdecurrent or sinuate.

Stipe colour of the cap; 50-100 x 3-5 mm, equal, with basal white-violet mycelium; with age hollow.

Flesh violet - colour of the cap and slightly lighter, unchanging. Fibrous. Without definite odour (weak) and taste (mild).

Wysyp zarodników biały. Wymiary kulistawe, koczaste, 7-10 µm.

Spore print white. Spores subglobose, spinose, 7-10 µm.

Bardzo pospolita. Owocniki wyrastają gromadnie od (czerwca) sierpnia do października (listopada), głównie w lasach liściastych, zwłaszcza pod bukami, rośnie też w lasach iglastych, parkach i ogrodach. Na ziemi i spróchniałym drewnie. Lubi miejsca wilgotne i mszyste; bez preferencji co do rodzaju gleby.

Very common. Gregarious, summer-fall in hardwood forests, often under beech, also in coniferous forests.

Jadalny. Z uwagi na niewielkie rozmiary, łykowatość i brak wyraźniejszego smaku, raczej nie ma sensu zbierać.

Edible.

Łatwo odróżnić po barwie - inne lakówki są cielistoróżowe.

Wyblakłe okazy mogą budzić wątpliwości ale i wtedy blaszki powinny pozostać fioletowe. Mogą być wtedy mylone z grzybówką czystą (Mycena pura) - wyróżnia się ona zapachem rzodkwi i cienkimi oraz gęstszymi blaszkami.

Easy to distinguish by its colour - other Laccaria are flesh-pink coloured.

Recognizing faded specimens may cause problems, but their gills should remain violet. They can also be mistaken for Mycena pura - which is characterized by raphanoid smell and thin and closer gills.