wodnicha oliwkowobiała


Hygrophorus olivaceoalbus
wodnicha oliwkowobiała


Hygrophorus olivaceoalbus
silnie śluzowaty owocnik, pod świerkami, w mchu, w grupach / young sporocarps in moss in spruce forest; 31.07.1998, Kaszuby
Copyright © by Marek Snowarski
Hygrophorus olivaceoalbus
młode owocniki, pod świerkami w mchu / young sporocarps in moss in spruce forest; 31.07.1998, Kaszuby
Copyright © by Marek Snowarski
Hygrophorus olivaceoalbus
pod świerkami, w mchu / under spruce in moss; 10.10.1998, Dolny Śląsk, lasy milickie
Copyright © by Marek Snowarski
Hygrophorus olivaceoalbus
pod świerkami, w mchu / under spruce in moss; 10.10.1998, Dolny Śląsk, lasy milickie
Copyright © by Marek Snowarski

OwocnikFruitbody   Kapelusz od kasztanowobrązowej do oliwkowobrązowej, z ciemniejszym środkiem; 20-50(70) mm średnicy; młody półkulisty do dzwonkowatego, potem wypukły do rozpostartego z tępym garbkiem lub zapadnięty; brzeg długo podwinięty, u starszych okazów mogą prześwitywać blaszki; powierzchnia błyszcząca, silnie śluzowata, jest to osłona częściowa łącząca brzeg kapelusza z trzonem co jest dobrze widoczne u młodych egzemplarzy.
  Blaszki białe do kremowych, grube, rzadkie, zbiegające.
  Trzon białawy z szarobrązowymi do oliwkowych włókienkami układającymi się w obejmujący trzon zygzakowaty wzorek; 50-100 × 5-10 mm, cienki, wysoki, cylindryczny, podstawa zwykle zwężona i ginąca w podłożu, może też być zgrubiała; pełny; powierzchnia silnie lepka lub śluzowata, kosmkowata powyżej ostro zaznaczonej wałeczkowatą warstwą śluzu strefy pierścieniowej.
  Miąższ białawy, niezmienny, pod skórką kapelusza cytrynowożółty; miękki; smak łagodny, niewyróżniający się, zapachu brak.
  Pileus chestnut-brown to olive-brown, centrally darker; 20-50(70) mm in diameter; young hemispherical to campanulate, later convex to plane and obtusely umbonate or depressed; margin inrolled for a long time, older specimens may be translucent-striate; surface glossy, strongly slimy, it is the partial veil connecting the pileal margin with the stipe, which is well visible in young specimens.
  Lamellae white to cream-coloured, thick, distant, decurrent.
  Stipe off-white with grey-brown to olive coloured fibrils laid out on the stipe in zigzaggy pattern; 50-100 × 5-10 mm, thin, high, cylindrical, base usually tapered at the base and disappearing in the substrate, can also be clavate; solid; surface strongly viscid or mucous, floccose above strongly marked- by a roll-shaped layer of slime- annular zone.
  Flesh whitish, unchanging, under pileal cuticle lemon yellow; soft; taste mild, indefinite, odour none.
ZarodnikiSpores   Wysyp zarodników biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, 12.5-16 x 7-8.5 µm.
  Spore print white. Spores ellipsoid, smooth, 12.5-16 x 7-8.5 µm.
Występowanie   Pospolity. Owocniki wyrastają w grupach od lata do jesieni, pod świerkami na kwaśnych, piaszczystych glebach, w mchu.
  Common. Summer-fall, gregarious in spruce forests on acidic, sandy soils, in moss.
VII3:98; VIII1:99; X1:98;
WartośćImportance   Grzyb jadalny. Nawet lokalnie zbierany, widziałem na Kaszubach powycinane owocniki.
  Edible.
UwagiRemarks
Hygrophorus pustulatus
H. pustulatus
Hygrophorus hypothejus
H. hypothejus
  Gatunek ten jest zmienny w wyglądzie. Inne podobne to Wodnicha dwubarwna (Hygrophorus persoonii) rośnie pod bukami, jest bardziej masywna i ma mniejsze zarodniki.
  Zobacz też wodnichę punktowaną (Hygrophorus pustulatus) która też rośnie pod świerkami, jej kapelusz nie ma tonów oliwkowych, a trzon jest punktowany (bez poprzecznych pasków);
  wodnichę późnojesienną (Hygrophorus hypothejus) która wyrasta po pierwszych przymrozkach pod sosnami i jej starsze owocniki przybierają żółto-pomarańczowo-czerwone tony.
  Species variable in stature. Other similar include Hygrophorus persoonii, which grows under beech, is more massy and has smaller spores.
  See also Hygrophorus pustulatus also found under spruce, its cap lacks olive tones, and stipe is punctate (without zigzaggy pattern);
  Hygrophorus hypothejus which grows after early frost under pine trees and its older sporocarps take on yellow-orange-red tones.
W publikacjach po 2000 r. Hygrophorus olivaceoalbus (Fr.) Fr. - Basidiomycota
Flisińska 2004, Bujakiewicz 2004, Łuszczyński 2004, Wojewoda i in. 2004, Wilga 2004b, Łuszczyński 2002, Łuszczyński 2007, Łuszczyński 2008, Gierczyk i in. 2009, Ronikier 2009, Wilga 2008, Wilga i Ciechanowski 2007,
Literatura (REFERENCES) Breitenbach J., Kraenzlin F., 1991 - Fungi of Switzerland 3 - Boletes & Agarics 1st part n.122 [26III]
Gumińska B., 1997 - Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XXVI. Wodnichowate (Hygrophoraceae). n.27 [28]
Fluck, M., 1995 - Jaki to grzyb? p.161 [2]
Garnweidner, E., 1994 - Encyklopedia kieszonkowa - Grzyby. n.110 [3]
Vesely, Kotlaba, Pouzar, 1972 - Prehled ceskoslovenskych hub. p.167 [11]
W Internecie (LINKS) Lista (6) linków zewnętrznych, w tym miejscu, dostępna w wersji profesjonalnej; tutaj użyj linku w tytule tego bloku aby je odszukać.
List of (6) external links available in professional version; here use link on the left to locate it.
Inne fotografie
Additional photographs
Hygrophorus olivaceoalbus
młode owocniki, pod świerkami, w mchu / young sporocarps in moss in spruce forest; 31.07.1998, Kaszuby
Copyright © by Marek Snowarski


Copyright © 1998-2004 by Marek Snowarski
Ostatnia zmiana/MODIFIED: 25.02.2004 (utworzona/CREATED 25.10.1998) | Zobacz też rośliny naczyniowe Polski, atlas roślin
Wersja publikacji: 2010.03.10w


praca |