Hebeloma mesophaeum (Pers.: Fr.) Quel.

Kapelusz dwubarwny, w centrum ciemny, kasztanowobrązowy, miedzianobrązowy, na obwodzie jasny, szary do beżowego; suchy i gładki, w czasie wilgotnej pogody lepki; 15-45 mm średnicy, półkulisty, z wiekiem wypukły do rozpostartego; młody z wyraźną zasnówką pomiędzy brzegiem kapelusza a trzonem, jej resztki widoczne na brzegu kapelusza jako żółtawobiałe włókienka; brzeg ostry i podwinięty.
Blaszki młode białawe, z wiekiem szarobrązowe do ochrowobrązowych, wykrojone ząbkiem, ostrza biało kłaczkowate, niełzawiące.
Trzon jasny, ku podstawie i z wiekiem ciemnieje, rdzawobrązowy; 30-50(70) x 3-7 mm, równogruby; powierzchnia włókienkowata, czasem z zaznaczającą się strefą pierścienia; z wiekiem wnętrze puste.
Miąższ jasno rdzawobrązowy, bez zapachu lub słaby rzodkwi; smak gorzkawy, rzodkwi.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie pełne ilustracje i inne elementy niedostępne w tym przeglądzie atlasu. To korzystanie z całego bogactwa informacji atlasu. Przejście do pełnej wersji atlasu znajduje się w linkach z zielonym tłem, które znajdziesz w nagłówku i stopce tej strony. Konto dostępu do pełnej wersji można założyć samodzielnie w kilkanaście sekund i niebawem cieszyć się bogactwem treści atlasu. Jeśli korzystasz z atlas to nie zwlekaj, przejdź teraz do pełnej wersji Właściwy tekst tego akapitu jest pokazany w Pełnej Wersji atlasu. Wersja przeglądowa atlasu ma ten akapit zastąpiony przez tekst który

Wysyp zarodników jasnobrązowawy. Zarodniki bladożółte, elipsoidalne, nieznacznie szorstkie; 9-10 x 5-6 µm.

Spore print light brownish. Spores pale yellow, ellipsoid, slightly coarse; 9-10 x 5-6 µm.

Częsty. jesienią w lasach iglastych, zwłaszcza pod sosnami i świerkami; w grupach i czarcich kręgach.

Common. Fall, gregarious to caespitose, in fairy rings, under Pinus or Picea.

Dużym utrudnieniem przy oznaczaniu włośnianek jest dość jednolite, cielisto-beżowo-ochrowe zabarwienie ich kapeluszy. Ten gatunek wyróżnia się na ich tle stosunkowo zdecydowanymi, brunatnymi barwami. Nie jest też często spotykana u włośnianek aż tak wyraźna, włóknista, osłona częściowa.