Handkea excipuliformis (Scop.) Pers. (1789)

Osłona zewnętrzna (egzoperydium) począkowo biała, gładka, z wiekiem szorstka, drobnoziarniste, spękana na drobne poletka, jasnobrązowe, na szczycie owocnika drobno kolczaste, z kolcami skupionymi stożkowate, po ich opadnięciu może na powierzchni endoperydium pozostać wzorek.

Osłona wewnętrzna (endoperydium) brudnoochrowe do rdzawobrązowego, cienkie, łamliwe, pęka na fragmenty długo przywierające do gleby i odpadające wraz z kłaczkami gleby.

Podglebie w węższej części owocnika, wielkokomorowe, dojrzałe brązowe; dość trwałe. Gleba w główkowatej części owocnika, młoda biała, dojrzewając oliwkowa do brązowawej, wtedy wełnisto-pylista i następnie rozpadająca się w całości. Słaba pseudodiafragma rzadko widoczna.

Sporocarps large, distinctively divided into a wider upper part with gleba and a sterile, narrower base, clavate, clavate, sporadically invertedly pyriform, 80-120(250) mm high, 30-55(100) mm across; base usually undulating or scrobiculate. The two-layered veil.

Outermost layer (exoperidium) initially white, smooth, with age coarse, finely granular, areolate, light brown, sporocarp at the top finely echinulate, with spines grouped conically, on falling off they may leave a pattern on the surface of the endoperydium.

Innermost layer (endoperidium) dingy ochraceous to rusty-brown, thin, brittle, splits into fragments adhering to the soil for a long time and coming away together with soil particles.

Subgleba in narrower part of the sporocarp, chambered, brown when mature; quite strong. Gleba in head-like part of the sporocarp white when young, on maturing olive coloured to brownish, later wooly-powdery and then coming apart entirely. Weak pseudodiaphragm seldom visible.

Spores globose, verrucose, with drops, 4-5.5 µm.

Common. Sporocarps found in summer and autumn, solitary or in groups of several, in various types of forests and outside them, both in dry and wet places.

Edible.

H. utriformis

Forms non-typical in stature require microscopic identification. Handkea utriformis develops large fruitbodies outside forest area, in grasslands; its typical form has weakly marked off narrower sterile base.