Geastrum fornicatum (Huds.) Hook. (1821)

Osłona zewnętrzna (egzoperydium) pęka na duże, trójkątne płaty, niehigroskopijne, zwykle są to 4 płaty, czasem więcej (5-7); rozłożnony owocnik ma maksymalnie 120(180) mm średnicy, płaty następnie podwijają się usząc endoperydium do 100 mm nad powierzchnię ziemi, a zewnętrzna warstwa płatów oddziela się tworząc od spodu miseczkę przerośniętą z podłożem. Wewnętrzna powierzchnia osłony zewnętrznej szara, szarobeżowa, wyschnięta szaroochrowa, u starych owocników czarnobrazowa, z wiekiem marszczy i łuszczy się poprzecznymi płatami, poczynając od centrum owocnika.

Osłona wewnętrzna (endoperydium) kulistawa, przy wysychaniu nieco spłaszcza się, 10-30 mm średnicy, z wiekiem czarnobrązowe. Szyjka krótka i szeroka, widoczna u suchych egzemplarzy, 2(5) mm długości i 4 mm szerokości; nieco jaśniejsza od endoperydium, brązowoszara. Apofiza zwykle wyraźna. Ujście zarodników (perystom) stożkowaty, włóknisty, bez wyraźnej granicy, bez talerzyka i bez ograniczającego wałeczka. Kolumella niska, półkulista, miękka, watowata. Gleba ciemno-czekoladowobrązowa.

Włośnia o strzępkach do 12 µm szerokości.

No culinary value.