Collybia cookei (Bres.) J.D. Arnold (1935)

Kapelusz słabo higrofaniczy, wilgotny biały z bladobrązowym środkiem, wysychając blednie; 2-7(10) mm średnicy, młody półkulisty lub stożkowaty z małym garbkiem, potem wypukły do płaskiego z zagłębieniem w centrum, brzeg początkowo podwinięty; powierzchnia młodego pod lupą nieco włókienkowata, nieco promieniście bruzdowany przy brzegu.

Blaszki białe, jasnobrązowe, ostrze tej samej barwy; gęste; przyrośnięte i nieco zbiegające z ząbkiem; ok. 1 mm szerokości.

Trzon biały lub bardzo jasnobrązowy; 15-45 × 0.3-1 mm, równogruby; powierzchnia drobno oprószona, u podstawy z białymi, odstającymi włoskami. Sklerota kulista lub nieco spłaszczona, żóła, ochrowo-pomarańczowa, matowa.

Miąższ bardzo cienki, biały. Smak i zapach niewyczuwalne.

Barwa wysypu zarodników biała. Zarodniki elipsoidalne do wydłużonych, gładkie, hialinowe, 4.5-6 × 3-3.5 µm Qav = 1.8.

Częsty. Owocniki wyrastają saprotroficznie, od lata do jesieni, w lasach, na silnie rozłożonych, czarnych i zmumifikowanych, resztkach grzybów blaszkowych tworzących duże owocniki (np. gołąbek (Russula), mleczaj (Lactarius), opieńka (Armillaria), pieniążnica szerokoblaszkowa (Megacollybia platyphylla)) i na resztkach grzybów porowych (np. wachlarzowiec olbrzymi (Meripilus giganteus), żagiew zmienna (Polyporus varius), błyskoporek promienisty (Inonotus radiatus)), także na silnie rozłożonym drewnie.

Sprawdź zbliżone gatunki w kluczu do rodzaju pieniążek (Collybia).