Cantharellus cibarius Fr. (1821)

Kapelusz 10-100(120) mm; żółty, jasnożółty do pomarańczowożółtego; kapelusz początkowo jest guzkowaty, później wypukły z podwiniętym brzegiem a u starszych okazów rozpostarty, wreszcie niemal lejkowaty; brzeg z wiekiem falisty, klapowany; powierzchnia kapelusza gładka, matowa.
Listewki barwy kapelusza, wyraźnie wykształcone, grube, nieregularnie widlasto rozgałęzione, często poprzecznie ze sobą połączone - jest to szczególnie widoczne u starych egzemplarzach; daleko zbiegające na trzon.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełn

Miąższ biały do bladożółtego; zwarty, łamliwy, w trzonie włóknisty. Zapach miły, owocowy, korzenny, może przypominać pieprz. Smak łagodny, kwaskowaty do ostrawego.

Pileus 10-100(120) mm; yellow, pale yellow to orange yellow; pileus at first button-like, then convex with incurved margin, then plane to depressed with wavy margin; surface smooth, dull.
Ridges in place of gills, colored like the cap, broad, inregular forking, anastomosing (especially in mature sporocarps); decurrent far at stipe.
Stipe coloured as pileus; 30-70 x 7-20 mm, tapered at the base, above broad, often bent; solid and firm.
Flesh white to pale yellow; firm, fragile at cap, fibrillose at stipe; smell pleasant, fruity, spicy, could resemble black pepper; taste mild, sourish to slightly hot.

Wysyp białawy, żółtawy lub jasnoochrowożółty. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, bezbarwne, z ziarnistą zawartością, 7-11 x 4-6.5 µm.

Spore print pale yellow. Spores ellipsoid, smooth, hyaline, with granular contents, 7-11 x 4-6.5 µm.

Bardzo pospolity gatunek.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst o

Szczególnie często spotyka się je na piaszczystych, kwaśnych glebach.

Very common. In groups, summer-fall. In hardwood and coniferous forests.

Jadalny. Jeden z najlepszych grzybów w Polskich lasach. Bardzo smaczny, o specyficznym aromacie i wyczuwalnym po chwili lekko ostrym posmaku. Przyjemnie się zbiera, bo są to ładne grzyby i jedynie sporadycznie stare egzemplarze mają "robaki".

Edible and choice. In my opinion the best of edible mushrooms in polish forests. Its specific aroma and taste is very pleasant it is also pleasure to collect them. Chanterelles are rarely infested with fly larva.

Kurka jest bardzo charakterystycznym grzybem i trudnym do pomylenia. Z wierzchu łudząco podobna jest pospolita lisówka pomarańczowa (Hygrophoropsis aurantiaca). Jadalna ale niektóre źródła twierdzą, że zjedzona w dużej ilości może wywoływać lekkie zatrucia typu żołądkowego. Łatwo ją odróżnić zaglądając na spód kapelusza widać, że ma ona jaskrawo pomarańczowe, bardzo gęste i wąskie blaszki, miąższ kaeplusza w porównaniu do kurki jest bardzo cienki a konsystencja miękka.

kolczak obłączasty (Hydnum repandum)

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie t

W Polsce nie jest to problem, ale w cieplejszych krajach - zwłaszcza w klimacie śródziemnomorskim - rośnie na drewnie trujący kielichowiec pomarańczowy (Omphalotus olearius) łudząco podobny do kurki. Powoduje on poważne zatrucia typu żółądkowo-jelitowego.

Chanterelle is very characteristic specie and difficult to mistaken. From above looks very similar to False Chanterelle (Hygrophoropsis aurantiaca), it is slightly toxic, if one looks under cap can see vivid orange lamellae (not ridges), it has no smell. Also very similar from above is Hedgehog (Hydnum repandum), it has tooth-like surface under cap. In warmer regions of Europe, on rotten wood, grows toxic Jack O'Lantern (Omphalotus olearius) with regular gills and usually eccentric stipe.

C. amethysteus

Jest szereg rzadszych gatunków pieprzników, czasem też ujmowanych jako odmiany pieprznika jadalnego (Cantharellus cibarius). Różnią się one od "normalnej kurki" masywnością owocników i barwą. Mają też węższe spektrum siedlisk które wybierają. W mojej ocenie nie różnią się pomiędzy sobą "pieprznikowym aromatem".

There are forms which differ somewhat in colour, robustnes, got specific habitat requirements, at present they are described in varietas or species range.

Pieprznik blady (Cantharellus pallens) rośnie w lasach liściastych i ma duże, masywne owocniki podobnie jak pieprznik jadalny; różni się tylko jasną kremowożółtą barwą.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i a

C. ferruginascens

Pieprznik pomarańczowy (Cantharellus friesii) to rzadki gatunek, rośnie pod bukami, zwykle pojedynczo, ma owocniki delikatniejsze, o cienkim miąższu, pomarańczowym kapeluszu i hymenoforze bladoróżowym z liliowym odcieniem.

Ten akapit w przeglądowej wersji atlasu ma dokładnie ten sam rozmiar co w pełnej wersji atlasu. Właściwa treść jest jednak zastąpiona tekstem który właśnie czytasz. Pełna wersja to nie tylko pełen tekst opisów i artykułów, to także wszystkie peł