Boletopsis grisea (Peck) Bondartsev & Singer (1941)

Owocnik z wyraźnie wykształconym trzonem i kapeluszem. Kapelusz bladoszary, oliwkowobrązowy, szarobrązowy do prawie czarnego; 50-120(150) mm średnicy, 5-10 mm grubości, płasko wypukły, z wiekiem do nieco wklęśniętego, w zarysie nieregularnie kolisty; powierzchnia matowa, gładka, z wiekiem promieniście spękana na włókna, w centrum na łuseczki; brzeg ostry, nieco podwinięty, pofalowany, poprzecznie żłobkowany; uciśnięte miejsca przebarwiają się czerwonobrązowo.

Pory młode białe, z wiekiem białoszare do szarobrązowych; początkowo koliste, z wiekiem nieregularne do labiryntowatych; 0.3-1 mm średnicy, 1-3 na mm. Rurki krótkie, 1-3(8) mm długości, nieco zbiegające na trzon; ostrza porozrywane.

Trzon tej samej barwy co kapelusz lub jaśniejszy; centralny lub ekscentryczny, krótki, 30-50(70) × 10-30 mm, równogruby do maczugowatego, takze zwężający się ku podstawie; podstawa trzonu czasem z pomarańczową grzybnią.

Miąższ biały, jednorodny, na przekroju słabo i szybko przebarwia się różowofioletowo, następnie szaro lub przy ucisku ciemnieje; miąższ w kapeluszu gruby, mięsisty. Zapach słaby. Smak łagodny lub nieco gorzkawy.

Wysyp zarodników biały do jasnobrązowego. Zarodniki w zarysie prawie koliste, guzkowate, nieamyloidalne, 4-6 × 3.5-4 µm (nie wliczając brodawek).

Bardzo rzadki. Owocniki jednoroczne, wyrastają od lata do jesieni, na gołej ziemi lub na ściółce, pojedynczo lub w grupach, w lasach iglastych sosnowych i świerkowych, częściej w wyższych partiach gór.

W Polsce podlega ochronie. Nie jest trujący, niesmaczny.

Scutiger oregonensis

Owocniki ogładane od góry przypominają ciemne borowiki (Boletus). Nieco podobny do naziemek kozionogi (Scutiger oregonensis), który ma powierzchnię kapelusza z wyraźnymi łuseczkami.